Το Αγκάθι του Γεώργιου Ρεθυμιωτάκη

Οι σχολιασμοί της επικαιρότητας,Τα νέα και η εξέλιξη της είδησης,Τα πραγματικά γεγονότα,Το αγκάθι εκεί που χρειάζεται...

Η Νέα ηλεκτρονική εφημερίδα

Ελευθερία του λόγου με αληθής είδηση,γεγονότα,θέματα κοινωνίας,Η Καθημερινότητα που μας απασχολεί όλους

Το Πρόβλημα σας θα φτάσει στο προορισμό του!!!

Ρίξε αγκάθι εκεί που πρέπει,θες να καταγγήλεις κάποιο γεγονός επικοινώνησε και θα προωθηθεί στους αρμόδιους

Ποιός θα πατήσει το αγκάθι;

Αγκάθι στα γεγονότα,και εκεί που αξίζει να το ρίξουμε...

Ο,τι Διαβάζεις,το σχολιάζεις

Κάτω απο κάθε άρθρο έχεις την ελευθερία να μοιραστείς την άποψη σου.

Η αναπηρία δεν είναι πάντα ορατή.

 

Το μπλε σήμα με το αμαξίδιο ΔΕΝ σημαίνει «μόνο για αμαξίδια»!

Ένα μήνυμα που αφορά όλους τους ανθρώπους με αναπηρία και όλους τους χώρους που φέρουν το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης.

Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη που συναντάμε συχνά σε πλοία, λεωφορεία, τρένα, αεροπλάνα, αεροδρόμια, πολιτιστικούς χώρους, μουσεία, θέατρα, δημόσιες υπηρεσίες, τουαλέτες, χώρους αναμονής και γενικότερα σε κάθε χώρο όπου υπάρχει το γνωστό μπλε σύμβολο με το αμαξίδιο:

ότι οι θέσεις ή οι χώροι που φέρουν το συγκεκριμένο σήμα προορίζονται αποκλειστικά για ανθρώπους που χρησιμοποιούν αμαξίδιο.

Αυτό δεν είναι σωστό.

Το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης αφορά τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα, όχι αποκλειστικά όσους χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο.

Η αναπηρία δεν είναι πάντα ορατή.

Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει αναπηρία ή σοβαρή κινητική δυσκολία χωρίς να χρησιμοποιεί αμαξίδιο, χωρίς να χρησιμοποιεί μπαστούνι ή άλλο εμφανές βοήθημα και χωρίς η αναπηρία του να είναι άμεσα αντιληπτή από τους γύρω του.

Γι’ αυτό και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να σταματήσει η λογική:

«Αφού δεν βλέπω αμαξίδιο, γιατί κάθεται εδώ;»

Η εμφάνιση ενός ανθρώπου δεν αποτελεί κριτήριο για το αν δικαιούται μια θέση προτεραιότητας ή μια προσβάσιμη υπηρεσία.

Δεν είναι δική μας δουλειά να κρίνουμε την αναπηρία του άλλου.

Τι σημαίνει πραγματικά το μπλε σύμβολο;

Το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης χρησιμοποιείται για να υποδεικνύει χώρους, θέσεις, υπηρεσίες και υποδομές που έχουν σχεδιαστεί ή προορίζονται για την εξυπηρέτηση και την προσβασιμότητα ατόμων με αναπηρία και ατόμων με μειωμένη κινητικότητα.

Μπορεί να το συναντήσουμε:

στα μέσα μαζικής μεταφοράς,

σε πλοία και λιμενικές εγκαταστάσεις,

σε λεωφορεία, τρένα και σταθμούς,

σε αεροδρόμια και αεροπλάνα,

σε μουσεία, θέατρα και πολιτιστικούς χώρους,

σε δημόσιες υπηρεσίες και χώρους αναμονής,

σε χώρους στάθμευσης,

σε τουριστικές εγκαταστάσεις,

σε δημόσιες και ιδιωτικές υποδομές που διαθέτουν προσβάσιμες εγκαταστάσεις.

Όπου υπάρχει χώρος ή θέση προτεραιότητας με το συγκεκριμένο σύμβολο, δεν πρέπει αυτομάτως να θεωρείται ότι προορίζεται αποκλειστικά για χρήστες αμαξιδίου.

Προσοχή όμως σε μια σημαντική διάκριση.

Δεν είναι όλοι οι χώροι με το σύμβολο ίδιοι.

Μια θέση προτεραιότητας σε ένα λεωφορείο, ένα πλοίο ή έναν χώρο αναμονής είναι διαφορετική από έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο για την ασφαλή τοποθέτηση και πρόσδεση ενός αμαξιδίου.

Όταν ένας χώρος διαθέτει ειδικές διαστάσεις, μηχανισμούς πρόσδεσης ή άλλες τεχνικές προδιαγραφές που αφορούν αποκλειστικά τη χρήση αμαξιδίου, τότε πρόκειται για ειδικά διαμορφωμένη θέση αμαξιδίου.

Δεν πρέπει, λοιπόν, να συγχέουμε τη θέση προτεραιότητας για ΑμεΑ με τον ειδικό χώρο στάθμευσης και πρόσδεσης αμαξιδίου.

Και κάτι ακόμη πιο σημαντικό:

Δεν χρειάζεται να «φαίνεται» η αναπηρία για να είναι πραγματική.

Υπάρχουν πολλές μη ορατές αναπηρίες και χρόνιες ή άλλες καταστάσεις που μπορεί να επηρεάζουν σημαντικά την κινητικότητα και την καθημερινή λειτουργικότητα ενός ανθρώπου, χωρίς αυτό να είναι εμφανές στους γύρω του.

Έτσι, ένας άνθρωπος που κάθεται σε μια θέση προτεραιότητας μπορεί να τη χρειάζεται απολύτως, ακόμη κι αν:

περπατά χωρίς εμφανές βοήθημα,

στέκεται όρθιος για λίγα λεπτά,

δεν χρησιμοποιεί αμαξίδιο,

δεν έχει εμφανή κινητική δυσκολία.

Το ότι κάποιος μπορεί να περπατήσει δεν σημαίνει ότι μπορεί να σταθεί για πολλή ώρα.

Το ότι μπορεί να σταθεί δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται τη θέση.

Και το ότι δεν βλέπουμε την αναπηρία δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.

Δεν κρίνουμε. Δεν αμφισβητούμε. Δεν απαιτούμε «απόδειξη» με το μάτι.

Η κοινωνία της προσβασιμότητας δεν μπορεί να βασίζεται στην καχυποψία.

Δεν είναι αποδεκτό ένας άνθρωπος με αναπηρία να αναγκάζεται να εξηγεί την προσωπική του κατάσταση σε κάθε επιβάτη, υπάλληλο, εργαζόμενο ή τρίτο επειδή κάποιος αποφάσισε ότι «δεν φαίνεται ανάπηρος».

Η επίσημη Κάρτα Αναπηρίας, όπου προβλέπεται ως αποδεικτικό της ιδιότητας του ατόμου με αναπηρία, αποτελεί θεσμικό εργαλείο και δεν μπορεί να υποκαθίσταται από την προσωπική κρίση κάποιου για την εξωτερική εικόνα ενός ανθρώπου.

Τι κάνουμε όταν αμφισβητούν τα δικαιώματά μας;

Δεν χρειάζεται να τσακωθούμε.

Δεν χρειάζεται να φωνάξουμε.

Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε την αναπηρία μας σε κανέναν περαστικό.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας και να τα διεκδικούμε ψύχραιμα, τεκμηριωμένα και θεσμικά.

Σε περίπτωση προβλήματος:

1. Καταγράφουμε το περιστατικό.

Κρατάμε, όπου είναι δυνατό και νόμιμο, φωτογραφίες ή άλλα στοιχεία που αποτυπώνουν τον χώρο, τη θέση και τις συνθήκες.

2. Χρησιμοποιούμε τα επίσημα αποδεικτικά έγγραφα που διαθέτουμε.

Όταν απαιτείται πιστοποίηση της ιδιότητας του ατόμου με αναπηρία, χρησιμοποιούμε τα προβλεπόμενα επίσημα έγγραφα.

3. Ζητάμε τα στοιχεία του υπεύθυνου.

Σημειώνουμε την υπηρεσία, την επιχείρηση, το μέσο μεταφοράς, το δρομολόγιο, την ημερομηνία και, όπου είναι δυνατό, την ιδιότητα του υπευθύνου.

4. Προχωράμε σε επίσημη καταγγελία.

Όταν υπάρχει παραβίαση δικαιώματος ή προσβλητική συμπεριφορά, απευθυνόμαστε στον αρμόδιο φορέα και, εφόσον χρειάζεται, στις αρμόδιες δημόσιες αρχές και ανεξάρτητους θεσμούς.

5. Δεν αφήνουμε την αυθαιρεσία να γίνει «κανονικότητα».

Η προσβασιμότητα είναι δικαίωμα — όχι προνόμιο.

Το μπλε σύμβολο δεν υπάρχει για να λειτουργεί ως «ταμπέλα για αμαξίδια».

Υπάρχει για να υπενθυμίζει ότι οι δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι οφείλουν να είναι προσβάσιμοι, ασφαλείς και φιλικοί προς τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να κοιτάμε το αμαξίδιο και ας αρχίσουμε να βλέπουμε τον άνθρωπο.

Ας σταματήσουμε να ρωτάμε:

«Μα γιατί κάθεται εδώ αφού δεν φαίνεται ανάπηρος;»

και ας θυμόμαστε:

Δεν γνωρίζουμε την καθημερινότητα, τις δυσκολίες και τις ανάγκες του άλλου.

Δεν μας αφορά να τις κρίνουμε.

Μας αφορά να τις σεβαστούμε.

Η αναπηρία μπορεί να είναι ορατή.

Μπορεί να είναι αόρατη.

Μπορεί να είναι μόνιμη ή να συνοδεύεται από μεταβαλλόμενες ανάγκες.

Σε κάθε περίπτωση, ο σεβασμός, η ισότιμη μεταχείριση και η προσβασιμότητα δεν είναι χάρη. Είναι δικαίωμα.

Γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας.

Σεβόμαστε τα δικαιώματα των άλλων.

Δεν αμφισβητούμε αυτό που δεν βλέπουμε.

Και όταν χρειάζεται, διεκδικούμε θεσμικά.

Γιατί μια πραγματικά προσβάσιμη κοινωνία δεν είναι εκείνη όπου όλοι μπορούν να μπουν.

Είναι εκείνη όπου όλοι μπορούν να μπουν, να μετακινηθούν, να εξυπηρετηθούν και να συμμετέχουν με αξιοπρέπεια.

 

Οι ψεκασμοί θα πρέπει να ξεκινούν έγκαιρα

 Γ. Πατούλης: «Η προστασία της Δημόσιας Υγείας απαιτεί ολοκληρωμένη στρατηγική, έγκαιρους και

στοχευμένους ψεκασμούς και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις όταν εμφανιστούν τα κρούσματα».

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την αυξημένη κυκλοφορία του ιού

του Δυτικού Νείλου στην Αττική κατά τη φετινή περίοδο και επισημαίνει ότι η επιδημιολογική εικόνα

επιβάλλει την άμεση ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και καταπολέμησης των κουνουπιών. Η ίδια η

επιδημιολογική εικόνα δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την επάρκεια, τον έγκαιρο σχεδιασμό και την

αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων κουνουποκτονίας που εφαρμόστηκαν στην Αττική.

Ο ΙΣΑ τονίζει ότι η αντιμετώπιση του ιού του Δυτικού Νείλου δεν μπορεί να βασίζεται σε

αποσπασματικούς ψεκασμούς ή σε παρεμβάσεις που εντείνονται αφού έχει ήδη καταγραφεί κυκλοφορία

του ιού και ανθρώπινα κρούσματα. 

Οι ψεκασμοί θα πρέπει να ξεκινούν έγκαιρα, ήδη από τις αρχές του έτους, με συστηματικές δράσεις

προνυμφοκτονίας στις εστίες αναπαραγωγής, πριν οι προνύμφες εξελιχθούν σε ενήλικα κουνούπια.

Απαιτείται ολοκληρωμένη στρατηγική διαχείρισης των κουνουπιών, η οποία πρέπει να ξεκινά εγκαίρως,

πριν από την περίοδο υψηλής κυκλοφορίας τους, να στηρίζεται σε συστηματική εντομολογική

επιτήρηση και να προσαρμόζεται άμεσα στα επιδημιολογικά δεδομένα.

Ο ΙΣΑ επισημαίνει ότι η έγκαιρη και οργανωμένη πρόληψη από τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας

αποτελεί το σημαντικότερο ανάχωμα απέναντι στην εξάπλωση του ιού του Δυτικού Νείλου. Όταν τα

προγράμματα καταπολέμησης των κουνουπιών δεν εφαρμόζονται έγκαιρα, συστηματικά και με τον

απαιτούμενο συντονισμό, το βάρος της προστασίας μεταφέρεται αναπόφευκτα στον ίδιο τον πολίτη και

στα μέτρα ατομικής προφύλαξης.

Η διάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς δεν υπάρχει ειδική αντιική θεραπεία για τη λοίμωξη

από τον ιό του Δυτικού Νείλου ούτε εμβόλιο για τον άνθρωπο. 

Σχολιάζοντας το θέμα, ο Πρόεδρος του ΙΣΑ Γ. Πατούλης δήλωσε τα εξής:

«Η έντονη κυκλοφορία του ιού του Δυτικού Νείλου στην Αττική αποτελεί ένα σοβαρό καμπανάκι για τη

Δημόσια Υγεία. Δεν αρκεί να κινητοποιούμαστε όταν εμφανιστούν τα κρούσματα. Η καταπολέμηση των

κουνουπιών πρέπει να βασίζεται σε ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο, ολοκληρωμένο και έγκαιρο σχέδιο

που ξεκινά πολλούς μήνες πριν από την κορύφωση της δραστηριότητάς τους. Ιδιαίτερη σημασία έχει η

συστηματική προνυμφοκτονία στις αρχές του έτους, η χαρτογράφηση και εξάλειψη των εστιών

αναπαραγωγής, η συνεχής παρακολούθηση των πληθυσμών των κουνουπιών και οι έγκαιρες,

στοχευμένες παρεμβάσεις στις περιοχές αυξημένου κινδύνου».


Ο ΙΣΑ καλεί τους πολίτες και ιδιαίτερα όσους ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες να τηρούν με συνέπεια τα

μέτρα ατομικής προστασίας και τις αρμόδιες αρχές να εντείνουν άμεσα και συντονισμένα τις δράσεις

πρόληψης.

Για την ατομική προστασία συνιστώνται:

 χρήση εγκεκριμένων εντομοαπωθητικών στο ακάλυπτο δέρμα και επάνω από τα ρούχα,

σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης,

 κατάλληλα ρούχα που καλύπτουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος, ιδιαίτερα

τις ώρες αυξημένης δραστηριότητας των κουνουπιών,

 χρήση κουνουπιέρας, ιδιαίτερα για βρέφη και άτομα αυξημένου κινδύνου,

 τοποθέτηση και συντήρηση αντικουνουπικών πλεγμάτων σε πόρτες και παράθυρα,

 χρήση ανεμιστήρων ή κλιματιστικών, όπου είναι δυνατόν,

 απομάκρυνση στάσιμων νερών από γλάστρες, πιατάκια, κουβάδες, δοχεία, υδρορροές και άλλα

σημεία γύρω από το σπίτι,

 τακτική ανανέωση του νερού σε ποτίστρες ζώων και άλλα δοχεία.

ΕΙΔΕΣ Η ΔΕΗ ??

 

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις σχετικά με τα φώτα στις κολόνες της ΔΕΗ δεν έχω να πω πολλά πράγματα, Καλό Καλοκαίρι  να περάσετε όμορφα και  όταν επιστρέψετε θυμηθείτε να πληρώσετε τον λογαριασμό. Πάντως και σήμερα η μέρα  είναι ηλιόλουστη και τα φώτα αναμμένα, το βράδυ είναι πολύ σκοτεινά που είναι σβηστά……και αναρωτιέμαι μήπως συμβαίνει κάτι παράλογο , κάτι επικίνδυνο ή κάτι φτιαχτό? Για όσους δεν μπορούν να δουν με τα μάτια ας δοκιμάσουν να δουν με τα φρύδια γιατί η ΔΕΗ εξελίσσεται και γίνεται ΔΕΔΔΗΕ και πολλά άλλα που ανεβάζουν τον λογαριασμό μειώνουν όμως τις παροχές και την αποτελεσματικότητα και προκαλούν ανεπανόρθωτες βλάβες στη φύση, στο περιβάλλον, στις ηλεκτρικές συσκευές, στην ποιότητα ζωής αλλά και στην τσέπη. Καλό Καλοκαίρι και πάλι και γράψτε  αλλλίμονο με τρία λλλ γιατί δεν ξέρουμε τι μας περιμένει……..

Γ. ΡΕΘΥΜΝΙΩΤΑΚΗΣ

Το δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ (ανήκει πλειοψηφικά στη ΔΕΗ) κατακαίει τον δασικό πλούτο ενώ οι κυβερνώντες απολαμβάνουν, σαν άλλοι Νέρωνες, το καταστροφικό θέαμα.

Με βάση τα επίσημα στοιχεία (της μονάδας Διερεύνησης Εγκλημάτων Εμπρησμού) το 75% (ολογράφως: εβδομήντα πέντε επί τοις εκατό) της γης που κάηκε φέτος συνδέεται με την κακή συντήρηση του απαρχαιωμένου ηλεκτρικού δικτύου.
Να σημειωθεί πως ο ΔΕΔΔΗΕ είχε 89,2 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη το 2025 και η μαμά-ΔΕΗ 450 εκατ. το 2025 και 216 εκατ. το πρώτο 3μηνο του 2026.
Επιπρόσθετα, από το 2019 έως σήμερα η συνολική απόδοση για τους μετόχους της ΔΕΗ φτάνει το +866%!
Επίσης, ο ΔΕΔΔΗΕ «παντελόνιασε» και 187 εκατ. ευρώ, από το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης, για να εκσυγχρονίσει (!) το δίκτυό του.
Ένας χορός εκατομμυρίων πάνω στις στάχτες μιας χώρας…

Γιάννης Καραχάλιος

 

Εχθές ήταν η ημέρα της Μεγαλόχαρης.

Για πολλούς, μια ημέρα γιορτής, οικογενειακής συνάντησης, ξεκούρασης. Για μία μητέρα, όμως, η ημέρα αυτή μετατράπηκε σε ώρες αγωνίας.
Έχοντας ήδη διανύσει το ήμισυ της άδειάς μου και ενώ επέστρεψα εχθές στην Αθήνα για λίγες μόνο ημέρες συνέβη το παρακάτω περιστατικό που αφορά μια υπόθεση διαζυγίου που έχω αναλάβει και βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη.
Πιο συγκεκριμένα, τρεις ημέρες νωρίτερα, η εντολέας μου, μητέρα τριών ανήλικων τέκνων και έχουσα την αποκλειστική επιμέλεια αυτών, με ενημέρωσε ότι ο εν διαστάσει σύζυγός της την εξύβρισε με ιδιαίτερα χυδαίο τρόπο, παρουσία ενός από τα παιδιά τους. Σύμφωνα με όσα μου μεταφέρθηκαν, της τόνισε μεταξύ άλλων, ότι εκείνος "θα κανονίζει για πάντα τη ζωή της".
Δεν θα σταθώ στους ευτελείς χαρακτηρισμούς.
Όταν, όμως, ένα παιδί βρίσκεται μπροστά σε τέτοιες σκηνές, το περιστατικό παύει να αφορά αποκλειστικά τους δύο ενήλικες.
Αφορά και το παιδί.
Και έπειτα ήρθε η ημέρα της Παναγίας.
Ημέρα γιορτής της μητέρας. Ημέρα κατά την οποία ο πατέρας ασκούσε την επικοινωνία του με το ανήλικο τέκνο.
Κάποια στιγμή, το παιδί δεν ήταν μαζί του.
Ο πατέρας είχε φύγει για αλλού.
Το παιδί ήταν μικρό. Δεν διέθετε κινητό τηλέφωνο. Δεν υπήρχε η δυνατότητα να επικοινωνήσει μόνο του με τη μητέρα του και να της πει πού βρίσκεται.
Και τότε ξεκίνησε η αναζήτηση.
Μία μητέρα να ψάχνει το παιδί της για ώρες.
Να προσπαθεί να καταλάβει πού βρίσκεται.
Να αγωνιά.
Μου τηλεφωνεί και δεν ακούω, ούτε καλησπέρα, ούτε χρόνια πολλά, αλλά μία μητέρα να ουρλιάζει με απόγνωση:
«Νεκταρία, έχασε το παιδί μου, αυτός δεν ξέρει που είναι». Που να ψάξουμε μέσα στην Αθήνα; Ποιον να ρωτήσουμε, που να πάμε;
Τελικώς, μετά από αρκετές ώρες αγωνίας και απελπισίας, με τη συνδρομή της Αστυνομίας, το παιδί εντοπίστηκε μόνο του σε παιδική χαρά.
Μόνο του!!
Αυτή είναι η ουσία του περιστατικού.
Όχι οι χαρακτηρισμοί.
Όχι η οργή.
Όχι οι προσωπικές κρίσεις.
Αλλά τα γεγονότα και μόνο!!
Ένα μικρό παιδί, το οποίο βρισκόταν κατά τον χρόνο εκείνο στο πλαίσιο της επικοινωνίας του με τον πατέρα του, βρέθηκε μόνο του, χωρίς μέσο επικοινωνίας και χωρίς η μητέρα του να γνωρίζει πού βρίσκεται.
Και η Αστυνομία συνέδραμε για τον εντοπισμό του.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν πρέπει να αποδώσουμε σε κάποιον έναν χαρακτηρισμό.
Το ερώτημα είναι απλούστερο και, ταυτόχρονα, πολύ σοβαρότερο.
Τι σημαίνει «έχασα το παιδί»;
Ένα παιδί δεν είναι αντικείμενο που μπορεί να χαθεί και στη συνέχεια να βρεθεί.
Ένα παιδί δεν είναι μια υποχρέωση που αναλαμβάνεται μόνο όταν, ένας από τους γονείς, δεν έχει κάτι άλλο να κάνει.
Η επικοινωνία ενός γονέα με το παιδί του δεν είναι απλώς ένα δικαίωμα.
Συνοδεύεται από ευθύνη.
Την ευθύνη της παρουσίας, της επίβλεψης, της προστασίας και της ασφάλειας.
Και όταν μιλάμε για ένα μικρό παιδί, το οποίο δεν έχει τη δυνατότητα να επικοινωνήσει μόνο του, η ευθύνη αυτή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει και ένα ακόμη δεδομένο.
Για τα τρία ανήλικα παιδιά έχει επιδικαστεί δικαστικά διατροφή ύψους 900 ευρώ, την οποία ο πατέρας δεν έχει ούτε για ένα μήνα καταβάλει και η μητέρα δεν μπορεί να διεκδικήσει με νόμιμους τρόπους, αφού δεν έχει την οικονομική δυνατότητα για επιπλέον δικαστήρια.
Δεν θα εκφράσω ούτε γι' αυτό προσωπική κρίση.
Θα σταθώ μόνο σε μία πραγματικότητα, ήτοι η φροντίδα, η αγάπη, η ασφάλεια και η διατροφή των παιδιών, δεν αποτελεί προαιρετική συμπεριφορά και δεν μπορεί να εξαρτάται από τη διάθεση, τον χρόνο ή τα προσωπικά σχέδια κανενός γονέα.
Κανένα παιδί δεν ζήτησε να έρθει στη ζωή.
Οι ενήλικες αποφασίζουν να γίνουν γονείς.
Και από τη στιγμή που ένα παιδί έρχεται στον κόσμο, οι γονείς του αναλαμβάνουν υποχρεώσεις απέναντί του.
Να το φροντίζουν, να το προστατεύουν, να το μεγαλώνουν με ασφάλεια, να του παρέχουν τα απαραίτητα για τη ζωή και την ανάπτυξή του και να το κρατούν μακριά από καταστάσεις που μπορούν να το θέσουν σε κίνδυνο.
Οι διαφωνίες των γονέων, το διαζύγιο, η διάσταση και οι προσωπικές συγκρούσεις, δεν μπορούν και δεν πρέπει να μετατρέπουν τα παιδιά σε θεατές μιας σύγκρουσης ενηλίκων, ούτε βεβαίως, μπορούν να κάνουν την ευθύνη απέναντί τους λιγότερο σημαντική.
Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, θα αξιολογηθούν τις επόμενες ημέρες από τις αρμόδιες αρχές και τα δικαστήρια, με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία και με γνώμονα, πάνω από όλα, το συμφέρον των ανήλικων παιδιών.
Όμως, ως άνθρωπος και ως δικηγόρος που καθημερινά συναντά οικογενειακές συγκρούσεις, μπορώ να θέσω ένα ερώτημα που θεωρώ ότι αφορά όλους μας.
Όταν ένας γονέας έχει μαζί του το παιδί του, μπορεί πραγματικά να υπάρξει κάτι σημαντικότερο από το να γνωρίζει πού βρίσκεται και αν είναι ασφαλές;
Και όταν μια μητέρα αναγκάζεται να ψάχνει επί ώρες το μικρό παιδί της, ενώ εκείνο βρίσκεται μόνο του σε μια παιδική χαρά, το ερώτημα δεν είναι ποιος θα επικρατήσει στη σύγκρουση των γονέων.
Το ερώτημα είναι ένα!
Ποιος προστατεύει το παιδί;
Γιατί τελικά, σε κάθε διαζύγιο, σε κάθε διάσταση και σε κάθε δικαστική διαμάχη, υπάρχει ένας κανόνας που δεν θα έπρεπε ποτέ να χρειάζεται να επαναλαμβάνεται.
Τα παιδιά δεν φταίνε για τις επιλογές των ενηλίκων.
Και ακριβώς γι' αυτό, οι ενήλικες έχουν την υποχρέωση να είναι περισσότερο υπεύθυνοι από ποτέ.
Όχι για να αποδείξουν ποιος είναι ο καλύτερος γονέας.
Αλλά για να μη χρειαστεί ποτέ ξανά ένα παιδί να βρεθεί μόνο του, ενώ οι μεγάλοι θα προσπαθούν μετά να εξηγήσουν τι ακριβώς συνέβη.
Καλημέρα σας🌹


“Κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά”

Στην Ελλάδα  σήμερα, η λέξη «οικονομία» έχει γίνει σχεδόν καθημερινή συμβουλή Οι άνθρωποι που δυσκολεύονται να πληρώσουν το ρεύμα, το ενοίκιο, τα φάρμακα και το σούπερ μάρκετ ακούν συχνά πως πρέπει να κάνουν οικονομία και  να ζουν με λιγότερα. Μόνο που όταν έχεις κόψει τα πάντα, τι άλλο να κάνεις ?  Όταν το εισόδημα δεν φτάνει ούτε για τα βασικά, η οικονομία δεν είναι επιλογή· είναι αναγκαστική προσγείωση.

Όταν οι χορτάτοι  δίνουν μαθήματα στους πεινασμένους και συμβουλεύουν ανθρώπους που δεν μπορούν να γεμίσουν το καλάθι τους πώς να κάνουν οικονομία, ενώ οι ίδιοι ίσως δεν έχει χρειαστεί ποτέ να διαλέξουν ποιον λογαριασμό θα αφήσουν απλήρωτο.

Δεν χρειάζονται άλλες  συμβουλές οι αδύναμοι. Χρειάζεται περισσότερη κατανόηση, δικαιοσύνη και πολιτικές που θα επιτρέπουν σε κάθε άνθρωπο να ζει με αξιοπρέπεια. Γιατί η φτώχεια δεν αντιμετωπίζεται με συμβουλές· αντιμετωπίζεται με πράξεις.

Και κάτι ακόμα , όπως βλέπετε στην φωτό για να σας εξηγήσω: ( λεφτά , σκατά και η κοιλιά γίνονται πάντα ένα , τα αποτελέσματα γνωστά , βρόμικα λερωμένα ). Στην περιοχή μας όσοι έχουν πολλά λεφτά , έχουν και από ένα καλό αυτοκίνητο κρυμμένο που κυκλοφορεί μόνο σε άλλες περιοχές , άλλοι πάλι  όπως βλέπετε στην φωτό είναι σαν αυτή την παροιμία που λέει: ( κοιτάτε μας γειτόνισσες ψαράκια τηγανίζουμε ). Καθένας από όλους  έχει τη δική του ιστορία και ας λένε ότι “κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά”

Γ. ΡΕΘΥΜΝΙΩΤΑΚΗΣ

Υπάρχει λύση χωρίς να κόβουμε τα δέντρα;


 Ρίζες που σηκώνουν τα πεζοδρόμια: Υπάρχει λύση χωρίς να κόβουμε τα δέντρα;

Στη Ραφήνα και το Πικέρμι βλέπουμε συχνά πεζοδρόμια να έχουν σηκωθεί ή καταστραφεί από τις ρίζες των δέντρων.
Η εύκολη λύση μπορεί να φαίνεται προφανής: κόβουμε τις ρίζες, διορθώνουμε το πεζοδρόμιο και τελειώσαμε. Όμως δεν είναι πάντα έτσι.
Οι ρίζες αναπτύσσονται εκεί όπου βρίσκουν νερό, οξυγόνο και χώρο. Όταν ο χώρος γύρω από ένα δέντρο είναι μικρός και το έδαφος συμπιεσμένο, οι ρίζες αναγκάζονται να αναπτυχθούν κάτω από τα πεζοδρόμια, με αποτέλεσμα με τα χρόνια να τα σηκώνουν και να δημιουργούν επικίνδυνες ανωμαλίες για τους πεζούς.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η λύση είναι να κόβουμε τις ρίζες ή να αφαιρούμε το δέντρο.
Υπάρχουν σύγχρονες λύσεις: μεγαλύτερες δενδροδόχοι, περισσότερο διαθέσιμος χώρος για τις ρίζες, διαπερατά υλικά, κατάλληλα υποστρώματα και – όπου χρειάζεται – μικρή αλλαγή στη χάραξη του πεζοδρομίου.
Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να έχουμε και υγιή δέντρα και ασφαλή, επίπεδα πεζοδρόμια.
Και κάτι πολύ σημαντικό: οι μεγάλες ρίζες δεν πρέπει να κόβονται αυθαίρετα. Μια σοβαρή επέμβαση στο ριζικό σύστημα μπορεί να επηρεάσει τόσο την υγεία όσο και τη σταθερότητα ενός μεγάλου δέντρου.
Και επειδή μιλάμε για τη Ραφήνα, ας μην ξεχνάμε τι έχει ήδη συμβεί.
Έχουν κοπεί μεγάλοι ευκάλυπτοι μπροστά από το παλιό κτίριο του ΟΤΕ, στην πλατεία Ταχυδρομείου, στο γήπεδο, αλλά και σε πολλά ακόμη σημεία της πόλης.
Κάθε φορά που ένα μεγάλο δέντρο αντιμετωπίζεται ως «πρόβλημα» επειδή οι ρίζες του έχουν επηρεάσει ένα πεζοδρόμιο, αξίζει να αναρωτηθούμε αν πραγματικά δεν υπάρχει άλλη λύση.
Γιατί ένα πεζοδρόμιο μπορούμε να το ξαναφτιάξουμε.
Ένα δέντρο που χρειάστηκε δεκαετίες για να μεγαλώσει, όμως, δεν αντικαθίσταται σε μία μέρα.
Jason Carow
·

ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

 

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ  ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ, ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΤΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ «ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΒΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΜΕ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥΣ. ΕΙΜΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ‘’Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΜΕΑ’’. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ , ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΜΑ  ΤΑ ΚΑΤΑΦΈΡΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ , ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΤΟΥΣ.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΟΤΑΝ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» ΟΤΑΝ ΑΜΟΙΒΟΝΤΑΙ ΓΕΝΝΑΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΕΥΑΛΩΤΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ. ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΩ ΚΑΦΕ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΗΤΑΝ Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΡΑΤΣΙΝΑΚΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΖΗΓΟ ΤΟΥ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΣΟΒΑΡΗ ΚΙΝΗΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΣΠΑΡΤΗΣ 11 ΣΤΟ ΚΑΜΑΤΕΡΟ, ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ Η ΚΥΡΙΑ ΠΡΑΤΣΙΝΑΚΗ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΊΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ. ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΡΩΤΗΣΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΗΡΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΣΤΑΤΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΤΟΥΣ ΡΩΤΗΣΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ Τ.Α. ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ,ΤΟΥΣ ΡΩΤΗΣΑ  ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΟΗΘΟ Ή ΚΑΠΟΙΟ ΣΥΓΓΕΝΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΟΥ «ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΚΑΙ ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ. ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΥΤΟΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑΝ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟ 112 ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΣΤΕΙΛΕ 4 ΕΝΣΤΟΛΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΒΟΗΘΩΝΤΑΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ. Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΕΙΠΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ , ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΝΟΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΑΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ , ΕΝΩ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ ΤΟΥ Α. Τ. ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ. ΚΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.

ΕΙΔΕΣ Η ΔΕΗ ??

 

Περίπου ένα μήνα σε κάποιες συνοικίες των Ανω Λιοσίων τα φώτα στις κολόνες του ΔΕΔΔΗΕ είναι καθόλη τη διάρκεια της ημέρας ανοικτά και κάθε βράδυ σβήνουν. Μήπως η ημερήσια υπερφόρτωση ή οι καλοκαιρινές άδειες υπερθερμαίνουν την ατμόσφαιρα… να φταίει η κλιματική αλλαγή ….να φταις εσύ που διαβάζεις το άρθρο …ή ο αέρας που όλα αυτά τα χρόνια κουνάει τα κλαδιά και ζαλίζονται. Δεν ξέρω αν είστε κουφοί και δεν βλέπεται ή στραβοί και δεν ακούτε…

αυτά που λέει η ΔΕΔΔΗΕ:

(Στα Άνω Λιόσια και την ευρύτερη περιοχή, οι ξαφνικές διακοπές ρεύματος και οι θόρυβοι που μοιάζουν με εκρήξεις οφείλονται συνήθως σε βλάβες στο δίκτυο υψηλής/μεσαίας τάσης του ΔΕΔΔΗΕ, σε βραχυκυκλώματα από την επαφή κλαδιών με καλώδια, ή σε τοπικές υπερφορτώσεις και παράνομες συνδέσεις.)

Eσείς τι λέτε? Γιατί εχθές το βράδυ από το Καματερό μέχρι τα Λιόσια τα φώτα ήταν σβηστά? Το μάρμαρο ποιος θα το πληρώσει ? Η ”θλιμμένη” πρίζα  ή ”ο Καλώδιος”  του Χάρη Κλιν?

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ακούσετε τα τραγούδια του Χάρη Κλίν

Γ. ΡΕΘΥΜΝΙΩΤΑΚΗΣ

Πριν πεθάνεις, ζήσε...



 Πολλές φορές ο άνθρωπος ξεγελάει, ακόμα και τον εαυτό του, δίνοντας του λάθος μορφή και αποτελέσματα για διάφορα πράγματα, που συμβαίνουν στην ζωή του. Πως μπορεί, όμως, κανείς να ζήσει μια λάθος πραγματικότητα; Όλα σιγά σιγά θα γίνουν κουμπιά, αριθμοί και προβλήματα για τον άνθρωπο μέχρι την καταστροφή του που αυτή τη φορά θα την προκαλέσει μόνος του με αργά αλλά σταθερά βήματα που φαίνονται στους δρόμους και στους ανθρώπους που δίνουν περισσότερο αξία στα εξαρτήματα παρά στον εαυτό τους. Aνθρωπος θα πει αγώνας, ζωή, αγάπη, συναισθήματα. Σωστά και λάθη ανθρώπινα χωρίς τεχνητές και προκαθορισμένες διαδρομές. Ελευθερία που μόνο ο άνθρωπος μπορεί να νιώσει και όχι η τεχνητή νοημοσύνη με τα μηχανήματα. Η ζωή είναι μικρή αλλά και ατελείωτη όταν ζεις αληθινά.  ο Σεξπιρ κάποτε είπε: Η ζωή είναι μικρή αγάπα την ζωή σου και συνέχισε να χαμογελάς. Ζήσε για σένα και πριν μιλήσεις άκου. Πριν γράψεις, σκέψου. Πριν ξοδέψεις, δούλεψε. Πριν προσευχηθείς συγχώρεσε. Πριν πληγωθείς, νιώσε. Πριν μισήσεις, αγάπα. Πριν τα παρατήσεις, προσπάθησε. Πριν πεθάνεις, ζήσε...

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ: ΔΩΡΕΑΝ Η ΦΕΤΙΝΗ ΜΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΝΕΚΤΑΡΙΝΙΩΝ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ Ως αγρότης που ζει αποκλειστικά από την παραγωγή βιομηχανικού ροδάκινου, καλαμποκιού και νεκταρινιού, αύριο μπαίνω στο χωράφι για την πρώτη συγκομιδή νεκταρινιών της χρονιάς. Όμως, αυτή τη φορά δεν θα τροφοδοτήσω το κύκλωμα της αισχροκέρδειας. Απέναντι σε εμπόρους και μεσίτες που αγοράζουν εκ του ασφαλούς, που εκβιάζουν για παραδόσεις χωρίς τιμολόγια με τη λογική του «ή τα δίνεις μαύρα ή ψάξε αλλού», και που βλέπουν το προϊόν να ακριβαίνει 700% μέχρι το ράφι, εγώ επιλέγω τον δρόμο της αξιοπρέπειας. Δεν θα γίνω ο λαθρέμπορος της δικής μου σοδειάς μέσα στη νύχτα. Δεν θα φορτωθώ εγώ τη χασούρα της αγοράς για να εξασφαλίσουν οι μεσίτες μαύρα κέρδη δεκάδων χιλιάδων ευρώ, την ώρα που η πολιτεία είναι πλήρως απούσα από ελέγχους. Για τον λόγο αυτό, προτιμώ να μαζέψω τα φρούτα μου με μεράκι και να τα προσφέρω ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ σε οικογένειες που δυσκολεύονται να τα αγοράσουν. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ !

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

 

Με ιδιαίτερη χαρά υποδέχθηκα στα γραφεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών τον Πρόεδρο του Κέντρου Εργασίας Αναπήρων, κ. Γιώργο Ρεθυμιωτάκη.

Το Κέντρο Εργασίας Αναπήρων εκδίδει την εφημερίδα «Η Φωνή των Α.Μ.Ε.Α.». Κατά τη συνάντησή μας ανταλλάξαμε απόψεις για θέματα κοινού ενδιαφέροντος και για τη σημασία της συνεργασίας με φορείς που δραστηριοποιούνται στον χώρο της κοινωνικής προσφοράς.

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών στηρίζει τη συνεργασία με φορείς και οργανισμούς που συμβάλλουν στην ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και την προαγωγή της υγείας.


ΝΑ ΤΑ ΄ΝΑΙ ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΥΝΑΤΟΝ

 


ΚΛΑΔΙΚΗ 24ωρη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΟΝ ΕΦΚΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

 

Ο ΠΣΕ ΟΓΑ συμμετέχει στην κλαδική 24ωρη πανελλαδική απεργία για τους εργαζόμενους στον ΕΦΚΑ που κήρυξε η αντιπροσωπευτική Ομοσπονδία στον χώρο του Φορέα ΠΟΣΕ ΕΦΚΑ για την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026 και καλεί τους συναδέλφους σε δυναμικό και μαζικό «παρών» στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στην Αθήνα (Υπ. Εργασίας, 11 π.μ.) και την υπόλοιπη χώρα.

 

 

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ

 ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

üΔημόσιο, Καθολικό, Αναδιανεμητικό και Αλληλέγγυο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, που θα εγγυάται την αξιοπρεπή διαβίωση όλων - Έξω οι ιδιώτες από τη Δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση.

üΆμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με πλήρη εργασιακά δικαιώματα, αναβάθμιση όλων των αναγκαίων υποδομών, διεύρυνση των κοινωνικών παροχών και γενναία χρηματοδότηση σε όλους τους κρίσιμους δημόσιους φορείς - Μετατροπή οργανισμών-«δούρειων ίππων» για τη διάλυση του κοινωνικού κράτους σε οργανισμούς με ουσιαστικό κοινωνικό περιεχόμενο - Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας - Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων.

üΠραγματικές αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα που θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων, συνταξιούχων και επιδοματούχων - Άμεση επαναφορά 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης - Προσμέτρηση στη μισθολογική εξέλιξη της προϋπηρεσίας της διετίας 2016-’17.

üΠροστασία και ασφάλεια των εργαζομένων στους χώρους εργασίας.

üΆρση της αντισυνταγματικής απαγόρευσης συμμετοχής των εργαζομένων σε ΕΦΚΑ και ΟΠΕΚΑ στους κύκλους της κινητικότητας.

üΑξιοκρατικό σύστημα για όλες τις κρίσεις προσωπικού - Κατάργηση της συμμετοχής των ιδιωτών “golden boys” στον ΕΦΚΑ.

üΔιαχείριση και αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του ΕΦΚΑ από τον ίδιο τον φορέα, με πλήρη διαφάνεια και συμμετοχή ασφαλισμένων - συνταξιούχων και εργαζομένων.

üΆμεσα μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, την ενεργειακή και διατροφική φτώχεια, την καταλήστευση του λαϊκού εισοδήματος.

üΑνεξαρτησία των συνδικάτων από κάθε κρατική, δικαστική και εργοδοτική παρέμβαση - Επαναφορά του Ν. 1264/82.

üΚατάργηση των αντιασφαλιστικών και αντεργατικών νόμων και του νέου Πειθαρχικού «Δικαίου».

üΚαμιά εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα και τη γενοκτονία.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ

ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

 & ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟΝ ΕΦΚΑ


Το Δ.Σ. του ΠΣΕ ΟΓΑ

(ΟΠΕΚΑ - ΕΦΚΑ)