Κάτι δεν κάνουμε καλά, δεν νομίζετε;

 

Κάτι δεν κάνουμε καλά, δεν νομίζετε;

Μηδέν επικοινωνία με τον άνθρωπο μας, με τους δικούς μας, μηδέν διάθεση ακόμη και για ένα ωραίο ντύσιμο;

Μιλάμε με άλλους, ενώ είμαστε με άλλους και δεν αναφέρομαι, για να μην παρεξηγηθώ, μόνο σε «τρίτα πρόσωπα»!!

Δεν ενδιαφερόμαστε να είμαστε όμορφοι για τον άνθρωπο μας και να κάνουμε μαζί ωραία πράγματα

Δεν γελάμε πλέον, ούτε καν χαμογελάμε

Μία εικόνα χίλιες λέξεις

Μήπως έφτασε η στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι τα κινητά είναι μόνο για την εργασία μας και η επικοινωνία γίνεται ΜΟΝΟ δια ζώσης;

Μήπως ήρθε η στιγμή επίσης να κατανοήσουμε ότι με τον άνθρωπο μας, τα παιδιά μας, τους συγγενείς μας και τους φίλους μας, τα κινητά πρέπει να είναι «διακοσμητικά»;

Ας προβληματιστούμε, δεν είναι κακό να ψάξουμε την αιτία για πολλά που μας συμβαίνουν!

Κακό είναι να διαιωνίζουμε «άρρωστες» καταστάσεις !!

Καλό υπόλοιπο Κυριακής γύρω από ένα οικογενειακό μεσημεριανό τραπέζι, όπως μας έμαθαν οι γονείς μας

Fildisi Nektaria Eleutheria

Read More

ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΚΟΤΕΣ .....

                                

                             

Read More

ΔΙΑΧΡΩΝΙΚΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ

 Τον άντρα τον γνωρίζεις όταν αρρωστήσει  η γυναίκα 

Την γυναίκα όταν ο άντρας μένει άνεργος

Τα παιδιά τα γνωρίζεις όταν οι γονείς γερνάνε

Τα αδέλφια όταν μοιράζεται η περιουσία

Τους φίλους  δύσκολα στα δύσκολα

Read More

Ο Φοίβος Παπαδάκης θεωρεί “απόλυτη ξεφτίλα” την επιλογή του ΑΝΤ1 για το “Καλημέρα Ελλάδα”

                         

Ο Φοίβος Παπαδάκης, γιος του Γιώργου Παπαδάκη, ξέσπασε για το νέο δίδυμο παρουσιαστών του «Καλημέρα Ελλάδα» με ανάρτηση που έκανε στα social media.

Ο γιος του αείμνηστου Γιώργου Παπαδάκη δεν πήρε με καλό μάτι το δίδυμο των Άκη Παυλόπουλου και Βασίλη Χιώτη που θα παρουσιάσει την εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» τη νέα σεζόν, χαρακτηρίζοντας «απόλυτη ξεφτίλα» την επιλογή των δύο.«Η απόλυτη ξεφτίλα… Μηδέν σεβασμός σε μια ιστορική εκπομπή που έχτισε ο πατέρας μου», έγραψε χαρακτηριστικά ο Φοίβος Παπαδάκης σε story που έκανε στο Instagram, κάνοντας μάλιστα και αναφορά στον επίσημο λογαριασμό του Ant1.

Read More

Μου είπαν να περιμένω μήπως τον επιδιορθώσουν.

 

«Σήμερα 19 Αυγούστου 2026, είχαμε εισιτήρια για την Ακρόπολη 8-9. Ενώ μας είχαν πει πριν ανοίξει ο χώρος ότι ο ανελκυστήρας μάλλον θα λειτουργεί, 8 η ώρα μου ανακοίνωσαν ότι δεν λειτουργεί, ότι πάλι χάλασε και ότι θα έρθει ο τεχνικός, αλλά εκείνη την στιγμή βρισκόταν ακόμα στην Παιανία. Μου είπαν να περιμένω μήπως τον επιδιορθώσουν.

Η ώρα κόντευε 9 και θα χάναμε τα εισιτήρια μας. Κανένας δεν μπορούσε να μου εγγυηθεί ότι θα καταφέρω να μπω με τους πελάτες μου και μετά τις 9 η ώρα. Μου έλεγε ο ένας φύλακας να ρωτάω τον άλλον γιατί η διαχείριση έχει περάσει σε ιδιωτική εταιρεία.

Ο τεχνικός ακόμα δεν είχε έρθει και παίρνω την απόφαση να μπω με τους πελάτες μου και το αμαξίδιο από την κεντρική είσοδο που έχει βέβαια σκαλοπάτια. Δεν μπορώ να μην πω πόσο πολύ μας βοήθησαν οι φύλακες του χώρου, αλλά όπως και να έχει ανεβάσαμε σχεδόν στα χέρια το αμαξίδιο και τον άνθρωπο μέχρι το Ηρώδειο. Ως εκεί μπορούσε να φτάσει, αφού εμείς λουστήκαμε στον ιδρώτα και προσπαθούσαμε να παρακάμψουμε τις ορδές των τουριστών που έμπαιναν στην Ακρόπολη χωρίς να δίνουν σημασία στον άνθρωπο με τα κινητικά προβλήματα.

Άφησα τον άνθρωπο, με μεγάλη μου λύπη και ντροπή λίγο πιο πάνω από το Ηρώδειο να μας περιμένει με το αμαξίδιο και ανέβηκα με τους υπόλοιπους πελάτες στην Ακρόπολη προσπαθώντας να επιστρατεύσω όσες δυνάμεις μου είχαν απομείνει και να ξεναγήσω με επαγγελματισμό. Η ώρα είχε πάει 11 και έπρεπε να κατέβω από την Ακρόπολη γιατί είχαμε να επισκεφτούμε και την Αρχαία Αγορά, για την οποία είχαμε εισιτήρια 11 με 12. Κάναμε πολύ κόπο πάλι να κατεβάσουμε το αμαξίδιο από το ύψος του Ηρωδείου και τον άνθρωπο με τις ειδικές ανάγκες. Οι φύλακες μας βοήθησαν όσο περισσότερο μπορούσαν. Παρόλα αυτά βγήκαμε από την Ακρόπολη κατάκοποι και έπρεπε να τρέξουμε στην Αρχαία Αγορά για να μην χάσουμε την είσοδό μας και εκεί.

Βέβαια η Αρχαία Αγορά είναι πλέον προσβάσιμη μόνον μέσα από την Πλάκα, που είναι γεμάτη σκαλοπάτια ή διαφορετικά κάποιος με αμαξίδιο πρέπει να κάνει ολόκληρο τον γύρο της Αποστόλου Παύλου, να φτάσει στον σταθμό ΗΣΑΠ Θησείο και από εκεί να ανέβει την Αδριανού μέχρι την είσοδο της Αγοράς. Αυτή είναι Οδύσσεια! Τηλεφώνησα στην Αρχαία Αγορά μήπως μπορούσαν να μας ανοίξουν την είσοδο από την Αποστόλου Παύλου, όπως γινόταν παλαιότερα για τους επισκέπτες με κινητικά προβλήματα. Μου απάντησαν ότι δεν είναι δυνατό πια και έτσι δυστυχώς ο επισκέπτης από την Βοστόνη που είχε κινητικά προβλήματα και είχε ξοδέψει τόσα χρήματα δεν είδε από κοντά ούτε τον ναό του Ηφαίστου.

Συνέχισα το ταξίδι μου να βρω την κεντρική είσοδο της Αγοράς. Μπήκαμε με τα λιγοστά κουράγια μας και βγήκαμε σχεδόν αμέσως καθώς μας ερχόταν λιποθυμία από την εξάντληση και την ζέστη και βέβαια την έλλειψη δυνατότητας κίνησης του αμαξιδίου μέσα στην Αρχαία Αγορά. Ο επισκέπτης με τις κινητικές δυσκολίες δεν είδε τελικά τον ναό του Ηφαίστου ούτε από κάτω.

Read More

ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ

 

Read More

ΠΑΤΕΡΑΣ...

 ΚΑΝΕΣ ΔΕΝ ΡΩΤΑΙ ΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ 

ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ   ΝΑ ΑΝΤΕΧΕΙ   ΝΑ ΜΗ ΣΠΑΕΙ

ΜΑ ΟΤΑΝ ΛΥΓΙΣΕΙ ΤΟΤΕ ΤΟΝ ΛΕΝΕ 

ΑΠΩΝ  ΝΕΥΡΙΚΟ Η ΑΠΛΩΣ ΚΑΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΠΙΣΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ............... 

Read More

Η καταπολέμηση των κουνουπιών

 Καμπανάκι για την έντονη φετινή δραστηριότητα του ιού του Δυτικού Νείλου

έκρουσε ο καθηγητής Μικροβιολογίας και Διευθυντής του Εργαστηρίου

Μικροβιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Αθανάσιος Τσακρής.

Μιλώντας στον Αθήνα 984 και  στον Γιώργο Αποστολίδη, τόνισε  ότι «ο ιός του

Δυτικού Νείλου έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα από το 2010 και κάθε καλοκαίρι

δημιουργεί επιδημικές εξάρσεις».

Υπογράμμισε ότι «φέτος έχουμε ένα ιδιαίτερα έντονο επιδημικό κύμα και

καταγράφονται περισσότερα περιστατικά σε σχέση με τα τελευταία χρόνια»,

προσθέτοντας ότι αυτή η εικόνα  καθιστά ακόμη πιο σημαντική την έγκαιρη

εφαρμογή των μέτρων πρόληψης.

«Η  καταπολέμηση των κουνουπιών δεν θα πρέπει να ξεκινά όταν έχει ήδη

εκδηλωθεί το επιδημικό κύμα αλλά αρκετούς μήνες νωρίτερα. Πρέπει  να

 εφαρμόζουμε τα κατάλληλα μέτρα παντού , νωρίς την άνοιξη, προκειμένου  να

είναι πιο δραστική και αποτελεσματική η διαχείριση της κατάστασης και για να

έχουμε μείωση των κουνουπιών στην έναρξη του καλοκαιριού», εξήγησε.

Ήδη, όπως είπε, πραγματοποιούνται επιπρόσθετες παρεμβάσεις σε περιοχές

όπου υπάρχουν λιμνάζοντα νερά, με στόχο τον περιορισμό του πληθυσμού των

κουνουπιών.

«Να προχωρούν οι ψεκασμοί όσο πιο νωρίς γίνεται»

«Ο ιός μεταφέρεται από τα άγρια πτηνά,  στα κουνούπια και μετά στον άνθρωπο.

Πίσω από ένα  με δύο κρούσματα του ιού του Δυτικού Νείλου που

καταγράφονται, κρύβονται πάνω από 100 με 200 κρούσματα που δεν έχουν

συμπτώματα. Είναι πολύ μεγαλύτερη η επίπτωση της λοίμωξης σε σχέση με αυτή

που καταγράφεται κάθε χρόνο σε διάφορες περιοχές. Γι'  αυτό και είναι κρίσιμο οι

Περιφέρειες να μην περιμένουν την έναρξη του επιδημικού κύματος για να

κινητοποιηθούν. Πρέπει να εκτελούν τα σχετικά προγράμματα από νωρίς την

άνοιξη, να  προχωρούν δηλαδή οι απαραίτητοι ψεκασμοί και οι άλλες μέθοδοι

που εφαρμόζονται ώστε να έχουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα όταν πια

ξεκινάει το επιδημικό κύμα».

«Να μην υπάρξει εγχώρια μετάδοση της ελονοσίας»

«Πρέπει να γίνεται έγκαιρη διάγνωση των νέων περιστατικών ελονοσίας που είναι

εισαγόμενα στη χώρα μας και να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης

ώστε να μην έχουμε εγχώρια εξάπλωση. Η κλιματική αλλαγή, η μετακίνηση

πληθυσμών και η μετανάστευση αποτελούν παράγοντες που μπορούν να

ευνοήσουν την εξάπλωση της νόσου, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη συνεχή

επιτήρηση».

«Τα mRNA εμβόλια αλλάζουν τα δεδομένα στη θεραπεία του καρκίνου»

«Έχουμε ήδη δει τα πρώτα πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τις μελέτες για

το μελάνωμα, έναν τύπο καρκίνου που έχει μεγάλη θνητότητα. Τα συγκεκριμένα

εμβόλια δεν αποτελούν προληπτικό εμβολιασμό για τον γενικό πληθυσμό αλλά

 χορηγούνται εξατομικευμένα για τον κάθε ασθενή. Οι μελέτες εξετάζουν

παράλληλα τον συνδυασμό των mRNA εμβολίων με ανοσοθεραπεία ενώ η

έρευνα επεκτείνεται και σε άλλες μορφές καρκίνου».

Read More

Η αναπηρία δεν είναι πάντα ορατή.

 

Το μπλε σήμα με το αμαξίδιο ΔΕΝ σημαίνει «μόνο για αμαξίδια»!

Ένα μήνυμα που αφορά όλους τους ανθρώπους με αναπηρία και όλους τους χώρους που φέρουν το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης.

Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη που συναντάμε συχνά σε πλοία, λεωφορεία, τρένα, αεροπλάνα, αεροδρόμια, πολιτιστικούς χώρους, μουσεία, θέατρα, δημόσιες υπηρεσίες, τουαλέτες, χώρους αναμονής και γενικότερα σε κάθε χώρο όπου υπάρχει το γνωστό μπλε σύμβολο με το αμαξίδιο:

ότι οι θέσεις ή οι χώροι που φέρουν το συγκεκριμένο σήμα προορίζονται αποκλειστικά για ανθρώπους που χρησιμοποιούν αμαξίδιο.

Αυτό δεν είναι σωστό.

Το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης αφορά τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα, όχι αποκλειστικά όσους χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο.

Η αναπηρία δεν είναι πάντα ορατή.

Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει αναπηρία ή σοβαρή κινητική δυσκολία χωρίς να χρησιμοποιεί αμαξίδιο, χωρίς να χρησιμοποιεί μπαστούνι ή άλλο εμφανές βοήθημα και χωρίς η αναπηρία του να είναι άμεσα αντιληπτή από τους γύρω του.

Γι’ αυτό και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να σταματήσει η λογική:

«Αφού δεν βλέπω αμαξίδιο, γιατί κάθεται εδώ;»

Η εμφάνιση ενός ανθρώπου δεν αποτελεί κριτήριο για το αν δικαιούται μια θέση προτεραιότητας ή μια προσβάσιμη υπηρεσία.

Δεν είναι δική μας δουλειά να κρίνουμε την αναπηρία του άλλου.

Τι σημαίνει πραγματικά το μπλε σύμβολο;

Το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης χρησιμοποιείται για να υποδεικνύει χώρους, θέσεις, υπηρεσίες και υποδομές που έχουν σχεδιαστεί ή προορίζονται για την εξυπηρέτηση και την προσβασιμότητα ατόμων με αναπηρία και ατόμων με μειωμένη κινητικότητα.

Μπορεί να το συναντήσουμε:

στα μέσα μαζικής μεταφοράς,

σε πλοία και λιμενικές εγκαταστάσεις,

σε λεωφορεία, τρένα και σταθμούς,

σε αεροδρόμια και αεροπλάνα,

σε μουσεία, θέατρα και πολιτιστικούς χώρους,

σε δημόσιες υπηρεσίες και χώρους αναμονής,

σε χώρους στάθμευσης,

σε τουριστικές εγκαταστάσεις,

σε δημόσιες και ιδιωτικές υποδομές που διαθέτουν προσβάσιμες εγκαταστάσεις.

Όπου υπάρχει χώρος ή θέση προτεραιότητας με το συγκεκριμένο σύμβολο, δεν πρέπει αυτομάτως να θεωρείται ότι προορίζεται αποκλειστικά για χρήστες αμαξιδίου.

Προσοχή όμως σε μια σημαντική διάκριση.

Δεν είναι όλοι οι χώροι με το σύμβολο ίδιοι.

Μια θέση προτεραιότητας σε ένα λεωφορείο, ένα πλοίο ή έναν χώρο αναμονής είναι διαφορετική από έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο για την ασφαλή τοποθέτηση και πρόσδεση ενός αμαξιδίου.

Όταν ένας χώρος διαθέτει ειδικές διαστάσεις, μηχανισμούς πρόσδεσης ή άλλες τεχνικές προδιαγραφές που αφορούν αποκλειστικά τη χρήση αμαξιδίου, τότε πρόκειται για ειδικά διαμορφωμένη θέση αμαξιδίου.

Δεν πρέπει, λοιπόν, να συγχέουμε τη θέση προτεραιότητας για ΑμεΑ με τον ειδικό χώρο στάθμευσης και πρόσδεσης αμαξιδίου.

Και κάτι ακόμη πιο σημαντικό:

Δεν χρειάζεται να «φαίνεται» η αναπηρία για να είναι πραγματική.

Υπάρχουν πολλές μη ορατές αναπηρίες και χρόνιες ή άλλες καταστάσεις που μπορεί να επηρεάζουν σημαντικά την κινητικότητα και την καθημερινή λειτουργικότητα ενός ανθρώπου, χωρίς αυτό να είναι εμφανές στους γύρω του.

Έτσι, ένας άνθρωπος που κάθεται σε μια θέση προτεραιότητας μπορεί να τη χρειάζεται απολύτως, ακόμη κι αν:

περπατά χωρίς εμφανές βοήθημα,

στέκεται όρθιος για λίγα λεπτά,

δεν χρησιμοποιεί αμαξίδιο,

δεν έχει εμφανή κινητική δυσκολία.

Το ότι κάποιος μπορεί να περπατήσει δεν σημαίνει ότι μπορεί να σταθεί για πολλή ώρα.

Το ότι μπορεί να σταθεί δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται τη θέση.

Και το ότι δεν βλέπουμε την αναπηρία δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.

Δεν κρίνουμε. Δεν αμφισβητούμε. Δεν απαιτούμε «απόδειξη» με το μάτι.

Η κοινωνία της προσβασιμότητας δεν μπορεί να βασίζεται στην καχυποψία.

Δεν είναι αποδεκτό ένας άνθρωπος με αναπηρία να αναγκάζεται να εξηγεί την προσωπική του κατάσταση σε κάθε επιβάτη, υπάλληλο, εργαζόμενο ή τρίτο επειδή κάποιος αποφάσισε ότι «δεν φαίνεται ανάπηρος».

Η επίσημη Κάρτα Αναπηρίας, όπου προβλέπεται ως αποδεικτικό της ιδιότητας του ατόμου με αναπηρία, αποτελεί θεσμικό εργαλείο και δεν μπορεί να υποκαθίσταται από την προσωπική κρίση κάποιου για την εξωτερική εικόνα ενός ανθρώπου.

Τι κάνουμε όταν αμφισβητούν τα δικαιώματά μας;

Δεν χρειάζεται να τσακωθούμε.

Δεν χρειάζεται να φωνάξουμε.

Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε την αναπηρία μας σε κανέναν περαστικό.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας και να τα διεκδικούμε ψύχραιμα, τεκμηριωμένα και θεσμικά.

Σε περίπτωση προβλήματος:

1. Καταγράφουμε το περιστατικό.

Κρατάμε, όπου είναι δυνατό και νόμιμο, φωτογραφίες ή άλλα στοιχεία που αποτυπώνουν τον χώρο, τη θέση και τις συνθήκες.

2. Χρησιμοποιούμε τα επίσημα αποδεικτικά έγγραφα που διαθέτουμε.

Όταν απαιτείται πιστοποίηση της ιδιότητας του ατόμου με αναπηρία, χρησιμοποιούμε τα προβλεπόμενα επίσημα έγγραφα.

3. Ζητάμε τα στοιχεία του υπεύθυνου.

Σημειώνουμε την υπηρεσία, την επιχείρηση, το μέσο μεταφοράς, το δρομολόγιο, την ημερομηνία και, όπου είναι δυνατό, την ιδιότητα του υπευθύνου.

4. Προχωράμε σε επίσημη καταγγελία.

Όταν υπάρχει παραβίαση δικαιώματος ή προσβλητική συμπεριφορά, απευθυνόμαστε στον αρμόδιο φορέα και, εφόσον χρειάζεται, στις αρμόδιες δημόσιες αρχές και ανεξάρτητους θεσμούς.

5. Δεν αφήνουμε την αυθαιρεσία να γίνει «κανονικότητα».

Η προσβασιμότητα είναι δικαίωμα — όχι προνόμιο.

Το μπλε σύμβολο δεν υπάρχει για να λειτουργεί ως «ταμπέλα για αμαξίδια».

Υπάρχει για να υπενθυμίζει ότι οι δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι οφείλουν να είναι προσβάσιμοι, ασφαλείς και φιλικοί προς τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να κοιτάμε το αμαξίδιο και ας αρχίσουμε να βλέπουμε τον άνθρωπο.

Ας σταματήσουμε να ρωτάμε:

«Μα γιατί κάθεται εδώ αφού δεν φαίνεται ανάπηρος;»

και ας θυμόμαστε:

Δεν γνωρίζουμε την καθημερινότητα, τις δυσκολίες και τις ανάγκες του άλλου.

Δεν μας αφορά να τις κρίνουμε.

Μας αφορά να τις σεβαστούμε.

Η αναπηρία μπορεί να είναι ορατή.

Μπορεί να είναι αόρατη.

Μπορεί να είναι μόνιμη ή να συνοδεύεται από μεταβαλλόμενες ανάγκες.

Σε κάθε περίπτωση, ο σεβασμός, η ισότιμη μεταχείριση και η προσβασιμότητα δεν είναι χάρη. Είναι δικαίωμα.

Γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας.

Σεβόμαστε τα δικαιώματα των άλλων.

Δεν αμφισβητούμε αυτό που δεν βλέπουμε.

Και όταν χρειάζεται, διεκδικούμε θεσμικά.

Γιατί μια πραγματικά προσβάσιμη κοινωνία δεν είναι εκείνη όπου όλοι μπορούν να μπουν.

Είναι εκείνη όπου όλοι μπορούν να μπουν, να μετακινηθούν, να εξυπηρετηθούν και να συμμετέχουν με αξιοπρέπεια.

 

Read More

Οι ψεκασμοί θα πρέπει να ξεκινούν έγκαιρα

 Γ. Πατούλης: «Η προστασία της Δημόσιας Υγείας απαιτεί ολοκληρωμένη στρατηγική, έγκαιρους και

στοχευμένους ψεκασμούς και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις όταν εμφανιστούν τα κρούσματα».

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την αυξημένη κυκλοφορία του ιού

του Δυτικού Νείλου στην Αττική κατά τη φετινή περίοδο και επισημαίνει ότι η επιδημιολογική εικόνα

επιβάλλει την άμεση ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και καταπολέμησης των κουνουπιών. Η ίδια η

επιδημιολογική εικόνα δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για την επάρκεια, τον έγκαιρο σχεδιασμό και την

αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων κουνουποκτονίας που εφαρμόστηκαν στην Αττική.

Ο ΙΣΑ τονίζει ότι η αντιμετώπιση του ιού του Δυτικού Νείλου δεν μπορεί να βασίζεται σε

αποσπασματικούς ψεκασμούς ή σε παρεμβάσεις που εντείνονται αφού έχει ήδη καταγραφεί κυκλοφορία

του ιού και ανθρώπινα κρούσματα. 

Οι ψεκασμοί θα πρέπει να ξεκινούν έγκαιρα, ήδη από τις αρχές του έτους, με συστηματικές δράσεις

προνυμφοκτονίας στις εστίες αναπαραγωγής, πριν οι προνύμφες εξελιχθούν σε ενήλικα κουνούπια.

Απαιτείται ολοκληρωμένη στρατηγική διαχείρισης των κουνουπιών, η οποία πρέπει να ξεκινά εγκαίρως,

πριν από την περίοδο υψηλής κυκλοφορίας τους, να στηρίζεται σε συστηματική εντομολογική

επιτήρηση και να προσαρμόζεται άμεσα στα επιδημιολογικά δεδομένα.

Ο ΙΣΑ επισημαίνει ότι η έγκαιρη και οργανωμένη πρόληψη από τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας

αποτελεί το σημαντικότερο ανάχωμα απέναντι στην εξάπλωση του ιού του Δυτικού Νείλου. Όταν τα

προγράμματα καταπολέμησης των κουνουπιών δεν εφαρμόζονται έγκαιρα, συστηματικά και με τον

απαιτούμενο συντονισμό, το βάρος της προστασίας μεταφέρεται αναπόφευκτα στον ίδιο τον πολίτη και

στα μέτρα ατομικής προφύλαξης.

Η διάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς δεν υπάρχει ειδική αντιική θεραπεία για τη λοίμωξη

από τον ιό του Δυτικού Νείλου ούτε εμβόλιο για τον άνθρωπο. 

Σχολιάζοντας το θέμα, ο Πρόεδρος του ΙΣΑ Γ. Πατούλης δήλωσε τα εξής:

«Η έντονη κυκλοφορία του ιού του Δυτικού Νείλου στην Αττική αποτελεί ένα σοβαρό καμπανάκι για τη

Δημόσια Υγεία. Δεν αρκεί να κινητοποιούμαστε όταν εμφανιστούν τα κρούσματα. Η καταπολέμηση των

κουνουπιών πρέπει να βασίζεται σε ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο, ολοκληρωμένο και έγκαιρο σχέδιο

που ξεκινά πολλούς μήνες πριν από την κορύφωση της δραστηριότητάς τους. Ιδιαίτερη σημασία έχει η

συστηματική προνυμφοκτονία στις αρχές του έτους, η χαρτογράφηση και εξάλειψη των εστιών

αναπαραγωγής, η συνεχής παρακολούθηση των πληθυσμών των κουνουπιών και οι έγκαιρες,

στοχευμένες παρεμβάσεις στις περιοχές αυξημένου κινδύνου».

Ο ΙΣΑ καλεί τους πολίτες και ιδιαίτερα όσους ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες να τηρούν με συνέπεια τα

μέτρα ατομικής προστασίας και τις αρμόδιες αρχές να εντείνουν άμεσα και συντονισμένα τις δράσεις

πρόληψης.

Για την ατομική προστασία συνιστώνται:

 χρήση εγκεκριμένων εντομοαπωθητικών στο ακάλυπτο δέρμα και επάνω από τα ρούχα,

σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης,

 κατάλληλα ρούχα που καλύπτουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος, ιδιαίτερα

τις ώρες αυξημένης δραστηριότητας των κουνουπιών,

 χρήση κουνουπιέρας, ιδιαίτερα για βρέφη και άτομα αυξημένου κινδύνου,

 τοποθέτηση και συντήρηση αντικουνουπικών πλεγμάτων σε πόρτες και παράθυρα,

 χρήση ανεμιστήρων ή κλιματιστικών, όπου είναι δυνατόν,

 απομάκρυνση στάσιμων νερών από γλάστρες, πιατάκια, κουβάδες, δοχεία, υδρορροές και άλλα

σημεία γύρω από το σπίτι,

 τακτική ανανέωση του νερού σε ποτίστρες ζώων και άλλα δοχεία.

Read More

ΕΙΔΕΣ Η ΔΕΗ ??

 

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις σχετικά με τα φώτα στις κολόνες της ΔΕΗ δεν έχω να πω πολλά πράγματα, Καλό Καλοκαίρι  να περάσετε όμορφα και  όταν επιστρέψετε θυμηθείτε να πληρώσετε τον λογαριασμό. Πάντως και σήμερα η μέρα  είναι ηλιόλουστη και τα φώτα αναμμένα, το βράδυ είναι πολύ σκοτεινά που είναι σβηστά……και αναρωτιέμαι μήπως συμβαίνει κάτι παράλογο , κάτι επικίνδυνο ή κάτι φτιαχτό? Για όσους δεν μπορούν να δουν με τα μάτια ας δοκιμάσουν να δουν με τα φρύδια γιατί η ΔΕΗ εξελίσσεται και γίνεται ΔΕΔΔΗΕ και πολλά άλλα που ανεβάζουν τον λογαριασμό μειώνουν όμως τις παροχές και την αποτελεσματικότητα και προκαλούν ανεπανόρθωτες βλάβες στη φύση, στο περιβάλλον, στις ηλεκτρικές συσκευές, στην ποιότητα ζωής αλλά και στην τσέπη. Καλό Καλοκαίρι και πάλι και γράψτε  αλλλίμονο με τρία λλλ γιατί δεν ξέρουμε τι μας περιμένει……..

Γ. ΡΕΘΥΜΝΙΩΤΑΚΗΣ

Το δίκτυο του ΔΕΔΔΗΕ (ανήκει πλειοψηφικά στη ΔΕΗ) κατακαίει τον δασικό πλούτο ενώ οι κυβερνώντες απολαμβάνουν, σαν άλλοι Νέρωνες, το καταστροφικό θέαμα.

Με βάση τα επίσημα στοιχεία (της μονάδας Διερεύνησης Εγκλημάτων Εμπρησμού) το 75% (ολογράφως: εβδομήντα πέντε επί τοις εκατό) της γης που κάηκε φέτος συνδέεται με την κακή συντήρηση του απαρχαιωμένου ηλεκτρικού δικτύου.

Να σημειωθεί πως ο ΔΕΔΔΗΕ είχε 89,2 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη το 2025 και η μαμά-ΔΕΗ 450 εκατ. το 2025 και 216 εκατ. το πρώτο 3μηνο του 2026.

Επιπρόσθετα, από το 2019 έως σήμερα η συνολική απόδοση για τους μετόχους της ΔΕΗ φτάνει το +866%!

Επίσης, ο ΔΕΔΔΗΕ «παντελόνιασε» και 187 εκατ. ευρώ, από το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης, για να εκσυγχρονίσει (!) το δίκτυό του.

Ένας χορός εκατομμυρίων πάνω στις στάχτες μιας χώρας…

Γιάννης Καραχάλιος

Read More

 

Εχθές ήταν η ημέρα της Μεγαλόχαρης.

Για πολλούς, μια ημέρα γιορτής, οικογενειακής συνάντησης, ξεκούρασης. Για μία μητέρα, όμως, η ημέρα αυτή μετατράπηκε σε ώρες αγωνίας.

Έχοντας ήδη διανύσει το ήμισυ της άδειάς μου και ενώ επέστρεψα εχθές στην Αθήνα για λίγες μόνο ημέρες συνέβη το παρακάτω περιστατικό που αφορά μια υπόθεση διαζυγίου που έχω αναλάβει και βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη.

Πιο συγκεκριμένα, τρεις ημέρες νωρίτερα, η εντολέας μου, μητέρα τριών ανήλικων τέκνων και έχουσα την αποκλειστική επιμέλεια αυτών, με ενημέρωσε ότι ο εν διαστάσει σύζυγός της την εξύβρισε με ιδιαίτερα χυδαίο τρόπο, παρουσία ενός από τα παιδιά τους. Σύμφωνα με όσα μου μεταφέρθηκαν, της τόνισε μεταξύ άλλων, ότι εκείνος "θα κανονίζει για πάντα τη ζωή της".

Δεν θα σταθώ στους ευτελείς χαρακτηρισμούς.

Όταν, όμως, ένα παιδί βρίσκεται μπροστά σε τέτοιες σκηνές, το περιστατικό παύει να αφορά αποκλειστικά τους δύο ενήλικες.

Αφορά και το παιδί.

Και έπειτα ήρθε η ημέρα της Παναγίας.

Ημέρα γιορτής της μητέρας. Ημέρα κατά την οποία ο πατέρας ασκούσε την επικοινωνία του με το ανήλικο τέκνο.

Κάποια στιγμή, το παιδί δεν ήταν μαζί του.

Ο πατέρας είχε φύγει για αλλού.

Το παιδί ήταν μικρό. Δεν διέθετε κινητό τηλέφωνο. Δεν υπήρχε η δυνατότητα να επικοινωνήσει μόνο του με τη μητέρα του και να της πει πού βρίσκεται.

Και τότε ξεκίνησε η αναζήτηση.

Μία μητέρα να ψάχνει το παιδί της για ώρες.

Να προσπαθεί να καταλάβει πού βρίσκεται.

Να αγωνιά.

Μου τηλεφωνεί και δεν ακούω, ούτε καλησπέρα, ούτε χρόνια πολλά, αλλά μία μητέρα να ουρλιάζει με απόγνωση:

«Νεκταρία, έχασε το παιδί μου, αυτός δεν ξέρει που είναι». Που να ψάξουμε μέσα στην Αθήνα; Ποιον να ρωτήσουμε, που να πάμε;

Τελικώς, μετά από αρκετές ώρες αγωνίας και απελπισίας, με τη συνδρομή της Αστυνομίας, το παιδί εντοπίστηκε μόνο του σε παιδική χαρά.

Μόνο του!!

Αυτή είναι η ουσία του περιστατικού.

Όχι οι χαρακτηρισμοί.

Όχι η οργή.

Όχι οι προσωπικές κρίσεις.

Αλλά τα γεγονότα και μόνο!!

Ένα μικρό παιδί, το οποίο βρισκόταν κατά τον χρόνο εκείνο στο πλαίσιο της επικοινωνίας του με τον πατέρα του, βρέθηκε μόνο του, χωρίς μέσο επικοινωνίας και χωρίς η μητέρα του να γνωρίζει πού βρίσκεται.

Και η Αστυνομία συνέδραμε για τον εντοπισμό του.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν πρέπει να αποδώσουμε σε κάποιον έναν χαρακτηρισμό.

Το ερώτημα είναι απλούστερο και, ταυτόχρονα, πολύ σοβαρότερο.

Τι σημαίνει «έχασα το παιδί»;

Ένα παιδί δεν είναι αντικείμενο που μπορεί να χαθεί και στη συνέχεια να βρεθεί.

Ένα παιδί δεν είναι μια υποχρέωση που αναλαμβάνεται μόνο όταν, ένας από τους γονείς, δεν έχει κάτι άλλο να κάνει.

Η επικοινωνία ενός γονέα με το παιδί του δεν είναι απλώς ένα δικαίωμα.

Συνοδεύεται από ευθύνη.

Την ευθύνη της παρουσίας, της επίβλεψης, της προστασίας και της ασφάλειας.

Και όταν μιλάμε για ένα μικρό παιδί, το οποίο δεν έχει τη δυνατότητα να επικοινωνήσει μόνο του, η ευθύνη αυτή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.

Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει και ένα ακόμη δεδομένο.

Για τα τρία ανήλικα παιδιά έχει επιδικαστεί δικαστικά διατροφή ύψους 900 ευρώ, την οποία ο πατέρας δεν έχει ούτε για ένα μήνα καταβάλει και η μητέρα δεν μπορεί να διεκδικήσει με νόμιμους τρόπους, αφού δεν έχει την οικονομική δυνατότητα για επιπλέον δικαστήρια.

Δεν θα εκφράσω ούτε γι' αυτό προσωπική κρίση.

Θα σταθώ μόνο σε μία πραγματικότητα, ήτοι η φροντίδα, η αγάπη, η ασφάλεια και η διατροφή των παιδιών, δεν αποτελεί προαιρετική συμπεριφορά και δεν μπορεί να εξαρτάται από τη διάθεση, τον χρόνο ή τα προσωπικά σχέδια κανενός γονέα.

Κανένα παιδί δεν ζήτησε να έρθει στη ζωή.

Οι ενήλικες αποφασίζουν να γίνουν γονείς.

Και από τη στιγμή που ένα παιδί έρχεται στον κόσμο, οι γονείς του αναλαμβάνουν υποχρεώσεις απέναντί του.

Να το φροντίζουν, να το προστατεύουν, να το μεγαλώνουν με ασφάλεια, να του παρέχουν τα απαραίτητα για τη ζωή και την ανάπτυξή του και να το κρατούν μακριά από καταστάσεις που μπορούν να το θέσουν σε κίνδυνο.

Οι διαφωνίες των γονέων, το διαζύγιο, η διάσταση και οι προσωπικές συγκρούσεις, δεν μπορούν και δεν πρέπει να μετατρέπουν τα παιδιά σε θεατές μιας σύγκρουσης ενηλίκων, ούτε βεβαίως, μπορούν να κάνουν την ευθύνη απέναντί τους λιγότερο σημαντική.

Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, θα αξιολογηθούν τις επόμενες ημέρες από τις αρμόδιες αρχές και τα δικαστήρια, με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία και με γνώμονα, πάνω από όλα, το συμφέρον των ανήλικων παιδιών.

Όμως, ως άνθρωπος και ως δικηγόρος που καθημερινά συναντά οικογενειακές συγκρούσεις, μπορώ να θέσω ένα ερώτημα που θεωρώ ότι αφορά όλους μας.

Όταν ένας γονέας έχει μαζί του το παιδί του, μπορεί πραγματικά να υπάρξει κάτι σημαντικότερο από το να γνωρίζει πού βρίσκεται και αν είναι ασφαλές;

Και όταν μια μητέρα αναγκάζεται να ψάχνει επί ώρες το μικρό παιδί της, ενώ εκείνο βρίσκεται μόνο του σε μια παιδική χαρά, το ερώτημα δεν είναι ποιος θα επικρατήσει στη σύγκρουση των γονέων.

Το ερώτημα είναι ένα!

Ποιος προστατεύει το παιδί;

Γιατί τελικά, σε κάθε διαζύγιο, σε κάθε διάσταση και σε κάθε δικαστική διαμάχη, υπάρχει ένας κανόνας που δεν θα έπρεπε ποτέ να χρειάζεται να επαναλαμβάνεται.

Τα παιδιά δεν φταίνε για τις επιλογές των ενηλίκων.

Και ακριβώς γι' αυτό, οι ενήλικες έχουν την υποχρέωση να είναι περισσότερο υπεύθυνοι από ποτέ.

Όχι για να αποδείξουν ποιος είναι ο καλύτερος γονέας.

Αλλά για να μη χρειαστεί ποτέ ξανά ένα παιδί να βρεθεί μόνο του, ενώ οι μεγάλοι θα προσπαθούν μετά να εξηγήσουν τι ακριβώς συνέβη.

Καλημέρα σας

Read More