Το Αγκάθι του Γεώργιου Ρεθυμιωτάκη

Οι σχολιασμοί της επικαιρότητας,Τα νέα και η εξέλιξη της είδησης,Τα πραγματικά γεγονότα,Το αγκάθι εκεί που χρειάζεται...

Η Νέα ηλεκτρονική εφημερίδα

Ελευθερία του λόγου με αληθής είδηση,γεγονότα,θέματα κοινωνίας,Η Καθημερινότητα που μας απασχολεί όλους

Το Πρόβλημα σας θα φτάσει στο προορισμό του!!!

Ρίξε αγκάθι εκεί που πρέπει,θες να καταγγήλεις κάποιο γεγονός επικοινώνησε και θα προωθηθεί στους αρμόδιους

Ποιός θα πατήσει το αγκάθι;

Αγκάθι στα γεγονότα,και εκεί που αξίζει να το ρίξουμε...

Ο,τι Διαβάζεις,το σχολιάζεις

Κάτω απο κάθε άρθρο έχεις την ελευθερία να μοιραστείς την άποψη σου.

Παρουσία Θανάση Μπούρα σε εκδηλώσεις

 

 Παρουσία σε εκδηλώσεις της Δυτικής Αττικής

 Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής και Βουλευτής Δυτικής Αττικής, Θανάσης Μπούρας, είχε την ευκαιρία να παραβρεθεί σε ποικίλες εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στη Δυτική Αττική την εβδομάδα που πέρασε.

Συγκεκριμένα παρευρέθηκε:

•    Στη θεατρική παράσταση «Ράφτης Κυριών» που ανέβασε η θεατρική ομάδα του Συλλόγου Εθελοντών Θριασίου Πεδίου. Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ «Ζερβονικόλεια 2026» που διοργανώνει κάθε χρόνο ο Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας.•    Στους εορτασμούς της Ανακομιδής Λειψάνων Αγίου Νεκταρίου που διοργάνωσε ο Σύλλογος Αγίου Νεκταρίου Δήμου Φυλής.

•    Στα εγκαίνια του αγροφεστιβάλ «17η Μεγάρων Γη» που διοργανώνεται κάθε χρόνο υπό την αιγίδα του Δήμου Μεγαρέων.

•    Στην βράβευση των μαθητών, του φροντιστηρίου «Αλφα» στα Άνω Λιόσια, που πέτυχαν την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ της χώρας.

•    Στην επιμνημόσυνη δέηση που διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Μικρασιατών Ελευσίνας στο πλαίσιο του εορτασμού της μνήμης του Εθνοιερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνου από τον κ. Μπούρα στο μνημείο της Μικρασιάτισσας Μάνας.

•    Στην επιμνημόσυνη δέηση χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καμερούν κ. Γρηγορίου, στο μνημείο Μικρασιατικού Ελληνισμού που διοργάνωσε ο Προοδευτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» στον Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Θεολόγου στο Μελί Μεγάρων με αφορμή την Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος. Ο κ. Μπούρας κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο.

•    Στον εσπερινό στον Ι.Ν. Παναγίας Κανάλας στα Άνω Λιόσια.

Ο κ. Μπούρας, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων στις οποίες παρευρέθηκε, είχε την ευκαιρία και τη χαρά να συναντήσει από κοντά πολλούς συμπολίτες του και να συζητήσει μαζί τους για θέματα που τους απασχολούν. Παίρνοντας το λόγο ευχαρίστησε και συνεχάρη όλους τους διοργανωτές για τις όμορφες εκδηλώσεις που διοργάνωσαν.



«Πολύ μεγάλες οι ανάγκες»

Η αιμοδοσία αποτελεί έναν από τους πιο κρίσιμους πυλώνες της δημόσιας

υγείας. Καθημερινά, χιλιάδες ασθενείς εξαρτώνται από την επάρκεια αίματος για

να πραγματοποιήσουν τη θεραπεία τους, να υποβληθούν σε μια χειρουργική

επέμβαση ή μεταμόσχευση.

Όμως, για ακόμη μια χρονιά, ο Αύγουστος ανέδειξε τις χρόνιες αδυναμίες του

συστήματος αιμοδοσίας στη χώρα.

Όπως εξήγησε στον Αθήνα 984 και στην Μαριλένα Αναστασοπούλου, η κ.

Ιωάννα Μυρίλλα, Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Πασχόντων από

Μεσογειακή Αναιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο (ΠΑΣΠΑΜΑ), εκπρόσωπος της

Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας στο ΔΣ του Ε.ΚΕ.Α και Βιοπαθολόγος-

Διευθύντρια ΕΣΥ,   το πρόβλημα δεν είναι μόνο εποχικό αλλά αφορά συνολικά

την οργάνωση και την κεντρική διαχείριση του αίματος, κρούοντας  τον κώδωνα

του κινδύνου .


Σύμφωνα με την κ. Μυρίλλα, οι ελλείψεις αίματος που εμφανίζονται κάθε χρόνο

κατά τους θερινούς μήνες, έχουν και έναν τοπικιστικό χαρακτήρα.


«Μπορεί σε κάποια νοσοκομεία να μην έχεις ιδιαίτερα προβλήματα και σε άλλα οι

ασθενείς να μείνουν χωρίς μετάγγιση», τόνισε, αποδίδοντας αυτή την εικόνα στον

τρόπο με τον οποίο οργανώνεται και λειτουργεί η αιμοδοσία σε τοπικό επίπεδο.

«Έχουμε 96 αιμοδοσίες στη χώρα. Η καθεμία λειτουργεί με τον τρόπο που αυτή

νομίζει σωστό και με το προσωπικό που έχει. Κάθε νοσοκομείο αποφασίζει σε

μεγάλο βαθμό τον τρόπο λειτουργίας της αιμοδοσίας του αλλά και το πόσο

ενεργά θα αναζητήσει εθελοντές αιμοδότες», σημείωσε, προσθέτοντας πως  η

κατάσταση αυτή έχει άμεσες συνέπειες στους ασθενείς που χρειάζονται τακτικές

μεταγγίσεις.

«Πολλοί συνάνθρωποί μας φέτος σε  πολλά νοσοκομεία έμειναν χωρίς μετάγγιση.

Αυτό συνεχίζεται και σήμερα, σχεδόν σε όλες τις μονάδες της Αττικής με

αποτέλεσμα ασθενείς να υπομεταγγίζονται ή να αναβάλλονται οι μεταγγίσεις

τους»,  συμπλήρωσε.


«Το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας είναι τυφλό»


«Το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας είναι ... στα χαρτιά ο προϊστάμενος όλων των

αιμοδοσιών της χώρας. Δεν έχει τα εργαλεία για να μπορέσει να εφαρμόσει

κεντρική διαχείριση αίματος. Άρα, η κάθε αιμοδοσία κάνει ό,τι μπορεί, για να μην

πω ότι θέλει, και το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας είναι τυφλό. Το Ε.ΚΕ.Α δεν μπορεί

να έχει σε πραγματικό χρόνο πλήρη εικόνα για το τι υπάρχει στα ψυγεία κάθε

νοσοκομείου, τι έχει συλλεχθεί και που υπάρχει ανάγκη.  Ο ρόλος του είναι να

κάνει συντονισμό και αναδιανομή του αίματος εκεί που χρειάζεται σε live χρόνο».


«Ξαφνικά ο Υπουργός αποφάσισε να αλλάξει τον σχεδιασμό του 2019»


«Το Ε.ΚΕ.Α. είχε προχωρήσει σε δημόσιο διεθνή διαγωνισμό και είχε αποκτήσει

ένα εξειδικευμένο πληροφοριακό σύστημα για την αιμοδοσία, ένα από τα τρία

παγκοσμίως, εγκεκριμένα από τον FDA και τον ΕΜΑ, πληροφοριακά συστήματα

που αφορούν τις αιμοδοσίες. Το συγκεκριμένο σύστημα θα μπορούσε να

συνενώσει όλες τις αιμοδοσίες της χώρας με το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας ώστε

να μπορέσουμε να έχουμε κεντρική διαχείριση του αίματος. Ενώ είχαμε καταφέρει


φέτος να εντάξουμε τα έξι πρώτα νοσοκομεία του νομού Αττικής και είχαμε

προετοιμάσει όλα τα υπόλοιπα τα οποία θα εντάσσονταν μέχρι το τέλος Ιουνίου,

ξαφνικά ο Υπουργός Υγείας αποφάσισε να αλλάξει ολόκληρο τον σχεδιασμό που

είχε γίνει από το 2019.Τα προηγούμενα συστήματα δεν είναι εξειδικευμένα για την

αιμοδοσία. Είναι, μεν, πολύ καλά συστήματα αλλά δεν έχουν καμία διεθνή έγκριση

από τον FDA και τον ΕΜΑ, ειδικά για την αιμοδοσία».


«Το Υπουργείο δεν έχει κάνει καμία καμπάνια για την εθελοντική


αιμοδοσία»


«Η ανάγκη για σταθερή προσέλευση εθελοντών αιμοδοτών καθ' όλη τη διάρκεια

του χρόνου είναι κομβικής σημασίας. Αυτή τη στιγμή είμαστε πάλι χωρίς αίμα.

Ξέρουμε ότι το Υπουργείο δεν έχει κάνει καμία καμπάνια για την εθελοντική

αιμοδοσία. Μπράβο που έκανε καμπάνια για τις μεταμοσχεύσεις, γιατί αυξήθηκαν

κατά 27%, αλλά οι μεταμοσχεύσεις χρειάζονται αίμα, δεν γίνονται με νερό. Μόνο

για μια μεταμόσχευση ήπατος χρειάζονται 20 μονάδες αίματος».


«Η Αττική χρειάζεται 1.100 με 1.200 μονάδες αίματος ημερησίως»


«Η Αττική χρειάζεται 1.100 με 1.200 μονάδες αίματος ημερησίως για να μπορέσει

να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της. Ξέρετε πόσες μαζέψαμε; Ούτε καν 400. Ούτε

το μισό, δηλαδή. Το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά ο Αύγουστος και σίγουρα

είναι πολυπαραγοντικό. Υπάρχει σχεδιασμός, υλοποίηση δεν υπάρχει».


«Πολύ μεγάλες οι ανάγκες»


«Οι πάσχοντες από Μεσογειακή και Δρεπανοκυτταρική νόσο είναι περίπου 4.000

αλλά από αυτούς τακτικά μεταγγιζόμενοι είναι οι 2.500. Τακτικά μεταγγιζόμενοι

σημαίνει ότι κάθε ένας πάσχοντας χρειάζεται κάθε 2 με 3 εβδομάδες να λάβει

τουλάχιστον 2 μονάδες αίματος. Η χώρα χρειάζεται περίπου 600.000 μονάδες


αίματος τον χρόνο εκ των οποίων περίπου 110.000 αφορούν τις ανάγκες των

ασθενών με Μεσογειακή Αναιμία».


«Αναμένουμε την απάντηση του κ. Γεωργιάδη»


«Δεν είναι δυνατόν το 2026 να γνωρίζουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που

εξαρτώνται από τις μεταγγίσεις αίματος και παρόλα αυτά να περιμένουμε κάθε

Αύγουστο να αντιμετωπίζουμε το ίδιο και το ίδιο και το ίδιο πρόβλημα. Εμείς

θέλουμε μια ευθεία γραμμή. Δεν θέλουμε σκαμπανεβάσματα. Γιατί το αίμα

χρειάζεται κάθε μέρα σε ποσότητες και επειδή ακριβώς δεν μπορεί να ζήσει πολύ,

χρειαζόμαστε σταθερή ροή. Άρα σταθερούς, τακτικούς, εθελοντές αιμοδότες. Θα

ήταν  ενδιαφέρουσα η παρέμβαση και η απάντηση του αρμόδιου υπουργού, του

κ. Γεωργιάδη, να μας πει  τι σκέφτεται, τι έχει οργανώσει, πώς θα το υλοποιήσει,

πώς αυτό το πρόβλημα θα βρει επιτέλους μια οριστική και μόνιμη λύση».

«ΑΘΗΝΑ 9.84» - ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ


ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ          ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

MARKETING

ΤΗΛ : 6939598926 – 210 2480235

Κάτι δεν κάνουμε καλά, δεν νομίζετε;

 

Κάτι δεν κάνουμε καλά, δεν νομίζετε;

Μηδέν επικοινωνία με τον άνθρωπο μας, με τους δικούς μας, μηδέν διάθεση ακόμη και για ένα ωραίο ντύσιμο;
Μιλάμε με άλλους, ενώ είμαστε με άλλους και δεν αναφέρομαι, για να μην παρεξηγηθώ, μόνο σε «τρίτα πρόσωπα»!!
Δεν ενδιαφερόμαστε να είμαστε όμορφοι για τον άνθρωπο μας και να κάνουμε μαζί ωραία πράγματα 😢
Δεν γελάμε πλέον, ούτε καν χαμογελάμε 🥹
🌹Μία εικόνα χίλιες λέξεις🌹
Μήπως έφτασε η στιγμή να συνειδητοποιήσουμε ότι τα κινητά είναι μόνο για την εργασία μας και η επικοινωνία γίνεται ΜΟΝΟ δια ζώσης;
Μήπως ήρθε η στιγμή επίσης να κατανοήσουμε ότι με τον άνθρωπο μας, τα παιδιά μας, τους συγγενείς μας και τους φίλους μας, τα κινητά πρέπει να είναι «διακοσμητικά»;
Ας προβληματιστούμε, δεν είναι κακό να ψάξουμε την αιτία για πολλά που μας συμβαίνουν!
Κακό είναι να διαιωνίζουμε «άρρωστες» καταστάσεις !!
Καλό υπόλοιπο Κυριακής γύρω από ένα οικογενειακό μεσημεριανό τραπέζι, όπως μας έμαθαν οι γονείς μας

Fildisi Nektaria Eleutheria

ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΚΟΤΕΣ .....

                                


                             


ΔΙΑΧΡΩΝΙΚΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ

 Τον άντρα τον γνωρίζεις όταν αρρωστήσει  η γυναίκα 

Την γυναίκα όταν ο άντρας μένει άνεργος

Τα παιδιά τα γνωρίζεις όταν οι γονείς γερνάνε

Τα αδέλφια όταν μοιράζεται η περιουσία

Τους φίλους  δύσκολα στα δύσκολα

Ο Φοίβος Παπαδάκης θεωρεί “απόλυτη ξεφτίλα” την επιλογή του ΑΝΤ1 για το “Καλημέρα Ελλάδα”

                         

Ο Φοίβος Παπαδάκης, γιος του Γιώργου Παπαδάκη, ξέσπασε για το νέο δίδυμο παρουσιαστών του «Καλημέρα Ελλάδα» με ανάρτηση που έκανε στα social media.

Ο γιος του αείμνηστου Γιώργου Παπαδάκη δεν πήρε με καλό μάτι το δίδυμο των Άκη Παυλόπουλου και Βασίλη Χιώτη που θα παρουσιάσει την εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» τη νέα σεζόν, χαρακτηρίζοντας «απόλυτη ξεφτίλα» την επιλογή των δύο.«Η απόλυτη ξεφτίλα… Μηδέν σεβασμός σε μια ιστορική εκπομπή που έχτισε ο πατέρας μου», έγραψε χαρακτηριστικά ο Φοίβος Παπαδάκης σε story που έκανε στο Instagram, κάνοντας μάλιστα και αναφορά στον επίσημο λογαριασμό του Ant1.

Μου είπαν να περιμένω μήπως τον επιδιορθώσουν.

 

«Σήμερα 19 Αυγούστου 2026, είχαμε εισιτήρια για την Ακρόπολη 8-9. Ενώ μας είχαν πει πριν ανοίξει ο χώρος ότι ο ανελκυστήρας μάλλον θα λειτουργεί, 8 η ώρα μου ανακοίνωσαν ότι δεν λειτουργεί, ότι πάλι χάλασε και ότι θα έρθει ο τεχνικός, αλλά εκείνη την στιγμή βρισκόταν ακόμα στην Παιανία. Μου είπαν να περιμένω μήπως τον επιδιορθώσουν.

Η ώρα κόντευε 9 και θα χάναμε τα εισιτήρια μας. Κανένας δεν μπορούσε να μου εγγυηθεί ότι θα καταφέρω να μπω με τους πελάτες μου και μετά τις 9 η ώρα. Μου έλεγε ο ένας φύλακας να ρωτάω τον άλλον γιατί η διαχείριση έχει περάσει σε ιδιωτική εταιρεία.

Ο τεχνικός ακόμα δεν είχε έρθει και παίρνω την απόφαση να μπω με τους πελάτες μου και το αμαξίδιο από την κεντρική είσοδο που έχει βέβαια σκαλοπάτια. Δεν μπορώ να μην πω πόσο πολύ μας βοήθησαν οι φύλακες του χώρου, αλλά όπως και να έχει ανεβάσαμε σχεδόν στα χέρια το αμαξίδιο και τον άνθρωπο μέχρι το Ηρώδειο. Ως εκεί μπορούσε να φτάσει, αφού εμείς λουστήκαμε στον ιδρώτα και προσπαθούσαμε να παρακάμψουμε τις ορδές των τουριστών που έμπαιναν στην Ακρόπολη χωρίς να δίνουν σημασία στον άνθρωπο με τα κινητικά προβλήματα.

Άφησα τον άνθρωπο, με μεγάλη μου λύπη και ντροπή λίγο πιο πάνω από το Ηρώδειο να μας περιμένει με το αμαξίδιο και ανέβηκα με τους υπόλοιπους πελάτες στην Ακρόπολη προσπαθώντας να επιστρατεύσω όσες δυνάμεις μου είχαν απομείνει και να ξεναγήσω με επαγγελματισμό. Η ώρα είχε πάει 11 και έπρεπε να κατέβω από την Ακρόπολη γιατί είχαμε να επισκεφτούμε και την Αρχαία Αγορά, για την οποία είχαμε εισιτήρια 11 με 12. Κάναμε πολύ κόπο πάλι να κατεβάσουμε το αμαξίδιο από το ύψος του Ηρωδείου και τον άνθρωπο με τις ειδικές ανάγκες. Οι φύλακες μας βοήθησαν όσο περισσότερο μπορούσαν. Παρόλα αυτά βγήκαμε από την Ακρόπολη κατάκοποι και έπρεπε να τρέξουμε στην Αρχαία Αγορά για να μην χάσουμε την είσοδό μας και εκεί.

Βέβαια η Αρχαία Αγορά είναι πλέον προσβάσιμη μόνον μέσα από την Πλάκα, που είναι γεμάτη σκαλοπάτια ή διαφορετικά κάποιος με αμαξίδιο πρέπει να κάνει ολόκληρο τον γύρο της Αποστόλου Παύλου, να φτάσει στον σταθμό ΗΣΑΠ Θησείο και από εκεί να ανέβει την Αδριανού μέχρι την είσοδο της Αγοράς. Αυτή είναι Οδύσσεια! Τηλεφώνησα στην Αρχαία Αγορά μήπως μπορούσαν να μας ανοίξουν την είσοδο από την Αποστόλου Παύλου, όπως γινόταν παλαιότερα για τους επισκέπτες με κινητικά προβλήματα. Μου απάντησαν ότι δεν είναι δυνατό πια και έτσι δυστυχώς ο επισκέπτης από την Βοστόνη που είχε κινητικά προβλήματα και είχε ξοδέψει τόσα χρήματα δεν είδε από κοντά ούτε τον ναό του Ηφαίστου.

Συνέχισα το ταξίδι μου να βρω την κεντρική είσοδο της Αγοράς. Μπήκαμε με τα λιγοστά κουράγια μας και βγήκαμε σχεδόν αμέσως καθώς μας ερχόταν λιποθυμία από την εξάντληση και την ζέστη και βέβαια την έλλειψη δυνατότητας κίνησης του αμαξιδίου μέσα στην Αρχαία Αγορά. Ο επισκέπτης με τις κινητικές δυσκολίες δεν είδε τελικά τον ναό του Ηφαίστου ούτε από κάτω.

ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ

 


ΠΑΤΕΡΑΣ...


 ΚΑΝΕΣ ΔΕΝ ΡΩΤΑΙ ΑΝ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ 

ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ   ΝΑ ΑΝΤΕΧΕΙ   ΝΑ ΜΗ ΣΠΑΕΙ

ΜΑ ΟΤΑΝ ΛΥΓΙΣΕΙ ΤΟΤΕ ΤΟΝ ΛΕΝΕ 

ΑΠΩΝ  ΝΕΥΡΙΚΟ Η ΑΠΛΩΣ ΚΑΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΠΙΣΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ............... 

Η καταπολέμηση των κουνουπιών



 Καμπανάκι για την έντονη φετινή δραστηριότητα του ιού του Δυτικού Νείλου

έκρουσε ο καθηγητής Μικροβιολογίας και Διευθυντής του Εργαστηρίου

Μικροβιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Αθανάσιος Τσακρής.

Μιλώντας στον Αθήνα 984 και  στον Γιώργο Αποστολίδη, τόνισε  ότι «ο ιός του

Δυτικού Νείλου έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα από το 2010 και κάθε καλοκαίρι

δημιουργεί επιδημικές εξάρσεις».

Υπογράμμισε ότι «φέτος έχουμε ένα ιδιαίτερα έντονο επιδημικό κύμα και

καταγράφονται περισσότερα περιστατικά σε σχέση με τα τελευταία χρόνια»,

προσθέτοντας ότι αυτή η εικόνα  καθιστά ακόμη πιο σημαντική την έγκαιρη

εφαρμογή των μέτρων πρόληψης.

«Η  καταπολέμηση των κουνουπιών δεν θα πρέπει να ξεκινά όταν έχει ήδη

εκδηλωθεί το επιδημικό κύμα αλλά αρκετούς μήνες νωρίτερα. Πρέπει  να

 εφαρμόζουμε τα κατάλληλα μέτρα παντού , νωρίς την άνοιξη, προκειμένου  να

είναι πιο δραστική και αποτελεσματική η διαχείριση της κατάστασης και για να

έχουμε μείωση των κουνουπιών στην έναρξη του καλοκαιριού», εξήγησε.

Ήδη, όπως είπε, πραγματοποιούνται επιπρόσθετες παρεμβάσεις σε περιοχές

όπου υπάρχουν λιμνάζοντα νερά, με στόχο τον περιορισμό του πληθυσμού των

κουνουπιών.


«Να προχωρούν οι ψεκασμοί όσο πιο νωρίς γίνεται»


«Ο ιός μεταφέρεται από τα άγρια πτηνά,  στα κουνούπια και μετά στον άνθρωπο.

Πίσω από ένα  με δύο κρούσματα του ιού του Δυτικού Νείλου που

καταγράφονται, κρύβονται πάνω από 100 με 200 κρούσματα που δεν έχουν

συμπτώματα. Είναι πολύ μεγαλύτερη η επίπτωση της λοίμωξης σε σχέση με αυτή

που καταγράφεται κάθε χρόνο σε διάφορες περιοχές. Γι'  αυτό και είναι κρίσιμο οι

Περιφέρειες να μην περιμένουν την έναρξη του επιδημικού κύματος για να

κινητοποιηθούν. Πρέπει να εκτελούν τα σχετικά προγράμματα από νωρίς την

άνοιξη, να  προχωρούν δηλαδή οι απαραίτητοι ψεκασμοί και οι άλλες μέθοδοι

που εφαρμόζονται ώστε να έχουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα όταν πια

ξεκινάει το επιδημικό κύμα».


«Να μην υπάρξει εγχώρια μετάδοση της ελονοσίας»


«Πρέπει να γίνεται έγκαιρη διάγνωση των νέων περιστατικών ελονοσίας που είναι

εισαγόμενα στη χώρα μας και να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης

ώστε να μην έχουμε εγχώρια εξάπλωση. Η κλιματική αλλαγή, η μετακίνηση

πληθυσμών και η μετανάστευση αποτελούν παράγοντες που μπορούν να

ευνοήσουν την εξάπλωση της νόσου, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη συνεχή

επιτήρηση».


«Τα mRNA εμβόλια αλλάζουν τα δεδομένα στη θεραπεία του καρκίνου»


«Έχουμε ήδη δει τα πρώτα πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τις μελέτες για

το μελάνωμα, έναν τύπο καρκίνου που έχει μεγάλη θνητότητα. Τα συγκεκριμένα

εμβόλια δεν αποτελούν προληπτικό εμβολιασμό για τον γενικό πληθυσμό αλλά

 χορηγούνται εξατομικευμένα για τον κάθε ασθενή. Οι μελέτες εξετάζουν

παράλληλα τον συνδυασμό των mRNA εμβολίων με ανοσοθεραπεία ενώ η

έρευνα επεκτείνεται και σε άλλες μορφές καρκίνου».

Η αναπηρία δεν είναι πάντα ορατή.

 

Το μπλε σήμα με το αμαξίδιο ΔΕΝ σημαίνει «μόνο για αμαξίδια»!

Ένα μήνυμα που αφορά όλους τους ανθρώπους με αναπηρία και όλους τους χώρους που φέρουν το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης.

Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη που συναντάμε συχνά σε πλοία, λεωφορεία, τρένα, αεροπλάνα, αεροδρόμια, πολιτιστικούς χώρους, μουσεία, θέατρα, δημόσιες υπηρεσίες, τουαλέτες, χώρους αναμονής και γενικότερα σε κάθε χώρο όπου υπάρχει το γνωστό μπλε σύμβολο με το αμαξίδιο:

ότι οι θέσεις ή οι χώροι που φέρουν το συγκεκριμένο σήμα προορίζονται αποκλειστικά για ανθρώπους που χρησιμοποιούν αμαξίδιο.

Αυτό δεν είναι σωστό.

Το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης αφορά τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα, όχι αποκλειστικά όσους χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο.

Η αναπηρία δεν είναι πάντα ορατή.

Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει αναπηρία ή σοβαρή κινητική δυσκολία χωρίς να χρησιμοποιεί αμαξίδιο, χωρίς να χρησιμοποιεί μπαστούνι ή άλλο εμφανές βοήθημα και χωρίς η αναπηρία του να είναι άμεσα αντιληπτή από τους γύρω του.

Γι’ αυτό και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να σταματήσει η λογική:

«Αφού δεν βλέπω αμαξίδιο, γιατί κάθεται εδώ;»

Η εμφάνιση ενός ανθρώπου δεν αποτελεί κριτήριο για το αν δικαιούται μια θέση προτεραιότητας ή μια προσβάσιμη υπηρεσία.

Δεν είναι δική μας δουλειά να κρίνουμε την αναπηρία του άλλου.

Τι σημαίνει πραγματικά το μπλε σύμβολο;

Το Διεθνές Σύμβολο Πρόσβασης χρησιμοποιείται για να υποδεικνύει χώρους, θέσεις, υπηρεσίες και υποδομές που έχουν σχεδιαστεί ή προορίζονται για την εξυπηρέτηση και την προσβασιμότητα ατόμων με αναπηρία και ατόμων με μειωμένη κινητικότητα.

Μπορεί να το συναντήσουμε:

στα μέσα μαζικής μεταφοράς,

σε πλοία και λιμενικές εγκαταστάσεις,

σε λεωφορεία, τρένα και σταθμούς,

σε αεροδρόμια και αεροπλάνα,

σε μουσεία, θέατρα και πολιτιστικούς χώρους,

σε δημόσιες υπηρεσίες και χώρους αναμονής,

σε χώρους στάθμευσης,

σε τουριστικές εγκαταστάσεις,

σε δημόσιες και ιδιωτικές υποδομές που διαθέτουν προσβάσιμες εγκαταστάσεις.

Όπου υπάρχει χώρος ή θέση προτεραιότητας με το συγκεκριμένο σύμβολο, δεν πρέπει αυτομάτως να θεωρείται ότι προορίζεται αποκλειστικά για χρήστες αμαξιδίου.

Προσοχή όμως σε μια σημαντική διάκριση.

Δεν είναι όλοι οι χώροι με το σύμβολο ίδιοι.

Μια θέση προτεραιότητας σε ένα λεωφορείο, ένα πλοίο ή έναν χώρο αναμονής είναι διαφορετική από έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο για την ασφαλή τοποθέτηση και πρόσδεση ενός αμαξιδίου.

Όταν ένας χώρος διαθέτει ειδικές διαστάσεις, μηχανισμούς πρόσδεσης ή άλλες τεχνικές προδιαγραφές που αφορούν αποκλειστικά τη χρήση αμαξιδίου, τότε πρόκειται για ειδικά διαμορφωμένη θέση αμαξιδίου.

Δεν πρέπει, λοιπόν, να συγχέουμε τη θέση προτεραιότητας για ΑμεΑ με τον ειδικό χώρο στάθμευσης και πρόσδεσης αμαξιδίου.

Και κάτι ακόμη πιο σημαντικό:

Δεν χρειάζεται να «φαίνεται» η αναπηρία για να είναι πραγματική.

Υπάρχουν πολλές μη ορατές αναπηρίες και χρόνιες ή άλλες καταστάσεις που μπορεί να επηρεάζουν σημαντικά την κινητικότητα και την καθημερινή λειτουργικότητα ενός ανθρώπου, χωρίς αυτό να είναι εμφανές στους γύρω του.

Έτσι, ένας άνθρωπος που κάθεται σε μια θέση προτεραιότητας μπορεί να τη χρειάζεται απολύτως, ακόμη κι αν:

περπατά χωρίς εμφανές βοήθημα,

στέκεται όρθιος για λίγα λεπτά,

δεν χρησιμοποιεί αμαξίδιο,

δεν έχει εμφανή κινητική δυσκολία.

Το ότι κάποιος μπορεί να περπατήσει δεν σημαίνει ότι μπορεί να σταθεί για πολλή ώρα.

Το ότι μπορεί να σταθεί δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται τη θέση.

Και το ότι δεν βλέπουμε την αναπηρία δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.

Δεν κρίνουμε. Δεν αμφισβητούμε. Δεν απαιτούμε «απόδειξη» με το μάτι.

Η κοινωνία της προσβασιμότητας δεν μπορεί να βασίζεται στην καχυποψία.

Δεν είναι αποδεκτό ένας άνθρωπος με αναπηρία να αναγκάζεται να εξηγεί την προσωπική του κατάσταση σε κάθε επιβάτη, υπάλληλο, εργαζόμενο ή τρίτο επειδή κάποιος αποφάσισε ότι «δεν φαίνεται ανάπηρος».

Η επίσημη Κάρτα Αναπηρίας, όπου προβλέπεται ως αποδεικτικό της ιδιότητας του ατόμου με αναπηρία, αποτελεί θεσμικό εργαλείο και δεν μπορεί να υποκαθίσταται από την προσωπική κρίση κάποιου για την εξωτερική εικόνα ενός ανθρώπου.

Τι κάνουμε όταν αμφισβητούν τα δικαιώματά μας;

Δεν χρειάζεται να τσακωθούμε.

Δεν χρειάζεται να φωνάξουμε.

Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε την αναπηρία μας σε κανέναν περαστικό.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας και να τα διεκδικούμε ψύχραιμα, τεκμηριωμένα και θεσμικά.

Σε περίπτωση προβλήματος:

1. Καταγράφουμε το περιστατικό.

Κρατάμε, όπου είναι δυνατό και νόμιμο, φωτογραφίες ή άλλα στοιχεία που αποτυπώνουν τον χώρο, τη θέση και τις συνθήκες.

2. Χρησιμοποιούμε τα επίσημα αποδεικτικά έγγραφα που διαθέτουμε.

Όταν απαιτείται πιστοποίηση της ιδιότητας του ατόμου με αναπηρία, χρησιμοποιούμε τα προβλεπόμενα επίσημα έγγραφα.

3. Ζητάμε τα στοιχεία του υπεύθυνου.

Σημειώνουμε την υπηρεσία, την επιχείρηση, το μέσο μεταφοράς, το δρομολόγιο, την ημερομηνία και, όπου είναι δυνατό, την ιδιότητα του υπευθύνου.

4. Προχωράμε σε επίσημη καταγγελία.

Όταν υπάρχει παραβίαση δικαιώματος ή προσβλητική συμπεριφορά, απευθυνόμαστε στον αρμόδιο φορέα και, εφόσον χρειάζεται, στις αρμόδιες δημόσιες αρχές και ανεξάρτητους θεσμούς.

5. Δεν αφήνουμε την αυθαιρεσία να γίνει «κανονικότητα».

Η προσβασιμότητα είναι δικαίωμα — όχι προνόμιο.

Το μπλε σύμβολο δεν υπάρχει για να λειτουργεί ως «ταμπέλα για αμαξίδια».

Υπάρχει για να υπενθυμίζει ότι οι δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι οφείλουν να είναι προσβάσιμοι, ασφαλείς και φιλικοί προς τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να κοιτάμε το αμαξίδιο και ας αρχίσουμε να βλέπουμε τον άνθρωπο.

Ας σταματήσουμε να ρωτάμε:

«Μα γιατί κάθεται εδώ αφού δεν φαίνεται ανάπηρος;»

και ας θυμόμαστε:

Δεν γνωρίζουμε την καθημερινότητα, τις δυσκολίες και τις ανάγκες του άλλου.

Δεν μας αφορά να τις κρίνουμε.

Μας αφορά να τις σεβαστούμε.

Η αναπηρία μπορεί να είναι ορατή.

Μπορεί να είναι αόρατη.

Μπορεί να είναι μόνιμη ή να συνοδεύεται από μεταβαλλόμενες ανάγκες.

Σε κάθε περίπτωση, ο σεβασμός, η ισότιμη μεταχείριση και η προσβασιμότητα δεν είναι χάρη. Είναι δικαίωμα.

Γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας.

Σεβόμαστε τα δικαιώματα των άλλων.

Δεν αμφισβητούμε αυτό που δεν βλέπουμε.

Και όταν χρειάζεται, διεκδικούμε θεσμικά.

Γιατί μια πραγματικά προσβάσιμη κοινωνία δεν είναι εκείνη όπου όλοι μπορούν να μπουν.

Είναι εκείνη όπου όλοι μπορούν να μπουν, να μετακινηθούν, να εξυπηρετηθούν και να συμμετέχουν με αξιοπρέπεια.