ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΑΡΟΝ ΜΕΛΛΟΝ

Αγαπητοί αναγνώστες έρχονται μεγάλες και γρήγορες αλλαγές που μοιάζουν με καινούργιες χώρες και θα γνωρίσουμε στην διαδρομή της ζωής μας που θα πρέπει να προετοιμαστούμε ανάλογα γιατί αυτή η τεχνολογία της τεχνητής νοημοσύνης που προωθείτε, δεν καταλαβαίνει και δεν νιώθει ανθρώπινα. Μην σας φαίνεται παράξενο το σήμερα γιατί είναι μία πραγματικότητα που σερβίρεται ηλεκτρομαγνητικά εγκλωβίζοντας και παρασύροντας όλους. Yποχρεωτικά την ακολουθούμε όλοι. Αν μπορείτε κάντε και αλλιώς. Aναπολώντας το παρελθόν είδα, έζησα και έμαθα πολλά πράγματα στο πεζοδρόμιο. Εγώ είμαι ένα παιδί του λαού που δεν με εμπόδισε ποτέ η αναπηρία να κάνω τα πράγματα που θέλω. Όταν πήγαινα σχολείο ήμουν αριστούχος και μου έδωσαν πολλούς επαίνους αλλά δεν μπόρεσα να συνεχίσω κάπου που ένιωθα ότι δεν ήμουν χρήσιμος. Είχα μάθει από μικρός να δημιουργώ και να δουλεύω. Ποτέ δεν είπα ότι δεν έχω δουλειά ή δυσκολεύομαι να βρω. Δεν υπάρχει δεν μπορώ αλλά δεν θέλω. Αν κοιτάξεις τους ανθρώπους γύρω σου θα διαπιστώσεις ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο να περπατάει να μιλάει να συμπεριφέρεται. Όλοι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους. Καμιά φορά όμως εμείς οι ανάπηροι φτάνουμε πιο γρήγορα στον προορισμό μας. Η διαφορετικότητα σήμερα έχει εντελώς διαφορετικές μορφές ακόμα και στα φυσικά φαινόμενα που είναι τόσο διαφορετικά όπως το παρελθόν το παρόν και το μέλλον. Μήπως όλα αυτά είναι τα παραδείγματα που μας προειδοποιούν για τι θα αντιμετωπίσουμε στο μέλλον. Γ.Ρ