Τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Γενικό Νοσοκομείo Δυτικής Αττικής
Τα
σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το
Γενικό Νοσοκομείo Δυτικής Αττικής, διαπίστωσε ο πρόεδρος του ΙΣΑ
Γιώργος Πατούλης, κατά την επίσκεψή του στο νοσοκομείο
Τα σοβαρά λειτουργικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Γενικό Νοσοκομείo Δυτικής Αττικής «Αγία
Βαρβάρα»,εξαιτίας της υποστελέχωσης και
της έλλειψης υποδομών, διαπίστωσε ο πρόεδρος του ΙΣΑ κ.Γιώργος Πατούλης, κατά την επίσκεψή του στο νοσοκομείο.
Ο πρόεδρος του ΙΣΑ, συνομίλησε με γιατρούς,
νοσηλευτές και ασθενείς και ενημερώθηκε από τους εργαζόμενους, για τις σοβαρές
ελλείψεις προσωπικού και τα προβλήματα στη συντήρηση και στην υλικοτεχνική
υποδομή του νοσοκομείου που δυσχεραίνουν τη λειτουργία του.
Στη συνέχεια ο κ.Πατούλης συναντήθηκε με το διοικητή του νοσοκομείου κ. Δ.Μπούτο και την υποδιοικήτρια κ.Α. Χρυσαφή ,στους οποίους επεσήμανε την ανάγκη πλήρους
επαναλειτουργίας του νοσοκομείου.
«Θα πρέπει να γίνει
προσπάθεια στελέχωσης του νοσοκομείου προκειμένου να καλυφθούν τα σοβαρά κενά
που δημιουργούν προβλήματα στη λειτουργία του
και να δρομολογηθεί άμεσα η
αποκατάσταση των προβλημάτων, στις υποδομές ,προκειμένου να αναδειχθεί
ως κέντρο χρονίων παθήσεων αλλά και να αναπτυχθούν εξειδικευμένες μονάδες, για
να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία Γενικό Κρατικό Νίκαιας και Αττικόν, τα οποία
τώρα εξυπηρετούν μεγάλο όγκο πληθυσμού.»,τόνισε ο κ.Πατούλης.
Σημειώνεται ότι ο πρόεδρος του ΙΣΑ και
της ΚΕΔΕ κατά την επίσκεψη του στην περιοχή, μετέβη στο Δημαρχείο της πόλης
όπου πραγματοποίησε συνάντηση με το Δήμαρχο κ.Γ. Καπλάνη και ενημερώθηκε για τα καθημερινά προβλήματα που
απασχολούν την τοπική κοινωνία.
2η Έκθεση Κοινωνικής & Αλληλέγγυας Οικονομίας Κ.Α.Λ.Ο.
Ο Ειδικός Γραμματέας της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας κ. Νικολαϊδης είναι κοντά στα άτομα με αναπηρία
Αλέξης Τσίπρας, Πρωθυπουργός, Γεώργιος Ρεθυμιωτάκης, Πρόεδρος Ένταξης
Από αριστερά: Β. Νικοπούλου, Γ. Ρεθυμιωτάκης, Θεανώ Φωτίου, Υπουργός Εργασίας
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ολοκληρώθηκε η 2η Έκθεση Κοινωνικής & Αλληλέγγυας
Οικονομίας Κ.Α.Λ.Ο. ATHENS EXPO ’18 που πραγματοποιήθηκε από 7 εώς 11 Νοεμβρίου «στο Ναό του Καπιταλισμού» όπως είπε
ο Πρωθυπουργός στους εκθέτες που συμμετείχαν. Στην έκθεση έδωσε το παρών
ολόκληρη η Πολιτική Ηγεσία και συζητήθηκαν τα επόμενα βήματα για την βιωσιμότητα
των Κοινωνικών Συνεταιρισμών. Ανακοινώθηκαν χρηματοδοτικά εργαλεία που θα
δώσουν την δυνατότητα ανάπτυξης στο χώρο της αλληλέγγυας οικονομίας. Είναι μια
ευκαιρία για τις ευπαθείς κατηγορίες να δείξουν τις δυνατότητες τους.
Θα μπορούσε βέβαια να είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα. Χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια από όλους γιατί η κοινωνική οικονομία είναι σαν διαβατήριο που σιγά σιγά ανοίγει καινούριους ορίζοντες καταπολεμώντας την ανεργία. Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από την συνεργασία, τα οράματα των φορέων, την αρωγή της Πολιτείας και την όρεξη που έχουν τα μέλη του κάθε φορέα για δουλειά. Η έκθεση ολοκληρώθηκε, ο αγώνας όμως τώρα αρχίζει για όλους… Ο κόσμος έχει αγαθά αλλά μας λείπει η γνώση που πρέπει να καλλιεργήσουμε για να ανταποδώσει. Πραγματικά, ο κόσμος μας μπορεί να γίνει καλύτερος αρκεί να το θέλουμε και να το πιστέψουμε όλοι. Εμείς, δεν είμαστε πολιτικά πρόσωπα και δεν ζητάμε την ψήφο από κανέναν, ζητάμε όμως μια ευκαιρία για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη. Ο Πρόεδρος του ΚΕΑ Γ. Ρεθυμιωτάκης, είπε ότι κάποιες ομάδες για να ενταχθούν στην αγορά εργασίας πρέπει να λυθούν τα θέματα προσβασιμότητας και ζήτησε να προστατευτεί η ανεξαρτησία αλλά και η αξιοπρέπεια των ΑμεΑ με τέτοιο τρόπο ώστε να μην χρειάζεται η βοήθεια των "περαστικών" για να ξεπεράσουν αυτά που τους εμποδίζουν να ενταχθούν.
«Μη μου στερείς αυτό που δεν μπορείς να μου δώσεις»!.. έλεγε ο Διογένης
"Αφήστε με να κυκλοφορώ ελεύθερα", λέει ο Ρεθυμιωτάκης
Θα μπορούσε βέβαια να είναι πολύ καλύτερα τα πράγματα. Χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια από όλους γιατί η κοινωνική οικονομία είναι σαν διαβατήριο που σιγά σιγά ανοίγει καινούριους ορίζοντες καταπολεμώντας την ανεργία. Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από την συνεργασία, τα οράματα των φορέων, την αρωγή της Πολιτείας και την όρεξη που έχουν τα μέλη του κάθε φορέα για δουλειά. Η έκθεση ολοκληρώθηκε, ο αγώνας όμως τώρα αρχίζει για όλους… Ο κόσμος έχει αγαθά αλλά μας λείπει η γνώση που πρέπει να καλλιεργήσουμε για να ανταποδώσει. Πραγματικά, ο κόσμος μας μπορεί να γίνει καλύτερος αρκεί να το θέλουμε και να το πιστέψουμε όλοι. Εμείς, δεν είμαστε πολιτικά πρόσωπα και δεν ζητάμε την ψήφο από κανέναν, ζητάμε όμως μια ευκαιρία για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη. Ο Πρόεδρος του ΚΕΑ Γ. Ρεθυμιωτάκης, είπε ότι κάποιες ομάδες για να ενταχθούν στην αγορά εργασίας πρέπει να λυθούν τα θέματα προσβασιμότητας και ζήτησε να προστατευτεί η ανεξαρτησία αλλά και η αξιοπρέπεια των ΑμεΑ με τέτοιο τρόπο ώστε να μην χρειάζεται η βοήθεια των "περαστικών" για να ξεπεράσουν αυτά που τους εμποδίζουν να ενταχθούν.
Γ. Ρεθυμιωτάκης
Καθιστική ζωή: Πώς γίναμε θύματα του «τρομακτικότερου ιού» στη σύγχρονη εποχή
Για κάποιους είναι το «νέο τσιγάρο», άλλοι μιλάνε για τον «τρομακτικότερο ιό στη σύγχρονη εποχή». Ακόμη όμως και εκείνοι που θα χρησιμοποιούσαν πιο επιεικείς χαρακτηρισμούς θα συμφωνούσαν: η καθιστική ζωή βλάπτει σοβαρά την υγεία.
Θα συμφωνούσαν επίσης ότι είτε ως «νέο κάπνισμα» είτε ως «ιός που βρίσκεται ακριβώς από κάτω μας» δύσκολα μπορεί να καταπολεμηθεί με δεδομένο ότι σήμερα υπάρχουν σε ολόκληρο τον πλανήτη περισσότερες από 60 δισεκατομμύρια καρέκλες.
Ο υπολογισμός είναι του Βάιμπαρ Κρέγκαν Ράιντ, συγγραφέα του βιβλίου «Primate Change, How the world we made is remaking us». Ο ίδιος παρατηρεί ότι στη Βίβλο δεν γίνεται καμία αναφορά σε καθίσματα. Οι καρέκλες απουσιάζουν και από τους 30.000 στίχους του Ομήρου, αλλά και από τον Άμλετ του Σέξπιρ, ο οποίος γράφτηκε το 1599.
Θα έπρεπε να έρθουν τα μέσα του 19ου αιώνα για να αλλάξουν τα πράγματα: Στον «Ζοφερό Οίκο» του Ντίκεβς εμφανίζονται 187. Οι καρέκλες ήταν κάποτε σπάνιο είδος. Αλλά τώρα βρίσκονται παντού: σε γραφεία, τρένα, καφέ, εστιατόρια, μπαρ, αυτοκίνητα, αίθουσες συναυλιών, κινηματογράφους, ιατρεία, νοσοκομεία, σχολεία, αμφιθέατρα και σε σχεδόν σε κάθε γωνία του σπιτιού μας. Όπως σημειώνει ο Κρέγκαν Ράιντ στην επιθεώρηση «The Conversation», σε κάθε κάτοικο του πλανήτη αντιστοιχούν πλέον οκτώ με δέκα καρέκλες.
Από αυτήν την άποψη, η καρέκλα είναι ένα από τα εμβληματικά στοιχεία του γεγονότος ότι εισερχόμαστε στη λεγόμενη «Ανθρωπόκαινο Εποχή», τη γεωλογική περίοδο δηλαδή που θα χαρακτηρίζεται από τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στον πλανήτη.
Η ίδια η καρέκλα άρχισε να γίνεται αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας με τη βιομηχανική επανάσταση. Έως τότε, οι καρέκλες ήταν συνδεδεμένες με την ισχύ και τον πλούτο. Και παραμένουν, εάν λάβει υπόψη του κανείς ότι στην αγγλική γλώσσα το πρώτο συνθετικό της λέξης «επικεφαλής» είναι «chair» - καρέκλα. «Είναι παγκοίνως γνωστό ότι η καλύτερη καρέκλα σε μια εταιρία ανήκει στο αφεντικό» παρατηρεί ο συγγραφέας και καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Κεντ.
Ο ίδιος εξηγεί ότι ο εκδημοκρατισμός της καρέκλας συμπίπτει με την Γαλλική Επανάσταση. Το δεύτερο κύμα της τεχνολογικής επανάστασης, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, φέρνει αλλαγές και στην αγορά εργασίας. Πολλοί εργαζόμενοι πια δεν είναι χειρώνακτες και βιομηχανικοί εργάτες αλλά υπάλληλοι γραφείου - μόνο στη Βρετανία ο αριθμός αυτών των τελευταίων διπλασιάστηκε μέσα σε δύο δεκαετίες.
Σήμερα οι «καθιστοί εργαζόμενοι» είναι η πλειονότητα. Παράλληλα, καθιστικές έγιναν και οι περισσότερες δραστηριότητες στον ελεύθερο χρόνο: η ανάγνωση βιβλίων που άρχισε να γίνεται δημοφιλής τον 19ο αιώνα, το σινεμά, το ραδιόφωνο και η τηλεόραση στον 20ο, σήμερα το διαδίκτυο, ο υπολογιστής, τα βιντεοπαιχνίδια. Ο άνθρωπος της «Ανθρωπόκαινου Εποχής» χρειάζεται μια καρέκλα για όλες αυτές τις δραστηριότητες - «εάν μπορούν να χαρακτηρισθούν δραστηριότητες» γράφει ο Κρέγκαν Ράιντ.
Σύγχρονη ζωή δεν υπάρχει χωρίς καρέκλα. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι περνάμε 9,5 ώρες την ημέρα καθισμένοι σε μια ή περισσότερες καρέκλες, κάτι που σημαίνει ότι περνάμε το 75% του χρόνου μας αδρανείς. Το αποτέλεσμα είναι ότι αλλάζει το σώμα μας αφού «το σώμα μας κάνει ό,τι μπορεί για να έχουμε το είδος του σώματος που χρειαζόμαστε». Αυτό σημαίνει ότι ανάλογα με τη χρήση, οι μύες μας μπορεί να γίνουν δυνατότεροι ή πιο αδύναμοι, όπως και τα οστά μας να γίνουν πιο λεπτά ή πιο πυκνά. Κάτι που εξηγεί γιατί με την καθιστική ζωή που κάνουμε ο πόνος στη μέση είναι παγκοσμίως η πρώτη αιτία αναπηρίας.
Μελέτη του 2012 συνέλλεξε τα δεδομένα από τις συνήθειες 7.813 γυναικών. Όπως διαπιστώθηκε, εκείνες που κάθονταν δέκα ώρες την ημέρα είχαν μικρότερα τελομερή, τα οποία αποτελούν δείκτη της γήρανσης των κυττάρων. Η καθιστική ζωή, ήταν το συμπέρασμα, είχε γεράσει αυτές τις γυναίκες κατά οκτώ χρόνια.
Τα αντιλαμβάνεται κανείς όλα αυτά εάν λάβει υπόψη του ότι στην «Παλαιολιθική Εποχή» η βασική αιτία θανάτου ήταν η βία. Στην «Ανθρωπόκαινο Εποχή» είναι ο διαβήτης τύπου 2, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και κάποιοι τύποι καρκίνου. Όλες αυτές οι ασθένειες συνδέονται με την αδράνεια. Ή, κυριολεκτικά μιλώντας, με την καρέκλα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ ΚΛΟΠΗ ΚΑΙ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΝΑΠΗΡΩΝ
Ήταν μέρα μεσημέρι, τα
εργαστήρια λειτουργούσαν εντός του κτιρίου και μπροστά υπήρχε κόσμος. Κανένας
δεν κατάλαβε ότι στην πίσω πλευρά του κτιρίου γινόταν αυτό το κακό. Ο κλέφτης ή
οι κλέφτες που προσπάθησαν να μπουν πρώτα στην έκθεση καταστρέφοντας πόρτες και
παράθυρα όπως βλέπετε στις φωτό αφού δεν κατάφεραν να μπουν στην έκθεση,
παραβίασαν το τελευταίο εργαστήριο, αρπάζοντας μικροπράγματα. Εικόνες και
διάφορα εργόχειρα μικρής αξίας προκαλώντας όμως μεγάλες ζημιές στις υποδομές
και στο εσωτερικό του εργαστηρίου. Βαρεθήκαμε να φτιάχνουμε πόρτες και παράθυρα
που καταστρέφουν κάθε τόσο, προσπαθώντας να μας κλέψουν. Μας έχει γίνει
συνήθεια να αντιμετωπίζουμε τέτοιες καταστάσεις. Ως πότε θα αντέξουμε άραγε;
Γιατί δεν έρχονται να
μας πουν τι θέλουν για να τους τα δώσουμε εμείς, προκειμένου να αποφύγουμε τις
ζημιές στο κτίριο αλλά και τις φοβίες των μελών μας για να μη πω ανεπανόρθωτες
ψυχικές βλάβες, που κάθε φορά που ζούμε παρόμοιες καταστάσεις
πολλαπλασιάζονται. Τώρα, από την Πολιτεία δυστυχώς δεν περιμένουμε τίποτα. Για
το λόγο αυτό μπαλώνουμε επισκευάζοντας μόνοι μας ότι μπορούμε. Στην πίσω πλευρά
του κτιρίου, τα τελευταία χρόνια αντί για πόρτα έχουμε μια λαμαρίνα που βρήκαμε
πεταμένη στο δρόμο και τοποθετήσαμε μόνοι μας και όλα τα παράθυρα και οι
βιτρίνες της έκθεσης είναι κολλημένα και βιδωμένα για να μην ανοίγουν εύκολα. Το
πιο δύσκολο όμως είναι να δώσουμε πάλι κουράγιο και σιγουριά στα μέλη μας και
στις οικογένειές τους που ζουν μαζί μας όλες αυτές τις καταστάσεις. Η αστυνομία
βέβαια είναι πάντα κοντά μας όταν τους καλέσουμε αλλά όταν έρχονται είναι ήδη
αργά. Το πρόβλημα είναι πως θα αποκαταστήσουμε τα σπασμένα κάθε φορά.
Κατά τα άλλα, όλοι μας δίνουν συγχαρητήρια, ακόμα
και ο Πρωθυπουργός όπως βλέπετε στη φωτογραφία. Αυτό που μας λείπει δεν είναι τα συγχαρητήρια, τα χτυπήματα στην
πλάτη και τα μπράβο, είναι η σιγουριά για το αύριο και η συμμετοχή της
Πολιτείας στα προβλήματά μας που θα έπρεπε να έχει πρωταρχικό ρόλο ιδιαίτερα
στις ευπαθείς κατηγορίες όπως εμείς. Γ.Ρ.
Έτσι θα γίνει το κούρεμα για χρέη σε Ταμεία
Για να μπορέσει κάποιος να απαλλαγεί από χρέη είναι να προκύπτει ασφάλιση σε τουλάχιστον ένα πρώην Ταμείο το επίμαχο χρονικό διάστημα
Ανάσα σε χιλιάδες ασφαλισμένους αναμένεται να δώσουν οι τρεις υπουργικές αποφάσεις που βρίσκονται προ των πυλών και θα προβλέπουν «κούρεμα» για τα αμφισβητούμενα χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
Η νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα του ΕΦΚΑ αναμένεται να ανοίξει εντός του Δεκεμβρίου και θα δέχεται αιτήσεις διαγραφείς παλαιών οφειλών.
Οι πρώτες τρεις υπουργικές αποφάσεις έχουν ήδη καταρτιστεί και αναμένεται να υπογραφούν από τον αρμόδιο υφυπουργό Κοινωνικής Ασφάλισης Τάσο Πετρόπουλο, όταν είναι έτοιμη και η πλατφόρμα, ώστε να ξεκινήσουν άμεσα οι διαδικασίες.
Έτσι, το αμέσως επόμενο διάστημα θα έχουν τη δυνατότητα να διαγράψουν παλαιότερες οφειλές, οι εξής κατηγορίες:
Έτσι, το αμέσως επόμενο διάστημα θα έχουν τη δυνατότητα να διαγράψουν παλαιότερες οφειλές, οι εξής κατηγορίες:
α) Ασφαλισμένους για πρώτη φορά μετά την 1η Ιανουαρίου του 1993, ελεύθερους επαγγελματίες (π.χ. μπλοκάκι) και ταυτόχρονα μισθωτούς,
β) Επιχειρηματίες που εξαιρούνταν από τον ΟΑΕΕ και ασφαλίζονταν στον πρώην ΟΓΑ με πληθυσμιακά και εισοδηματικά κριτήρια και
γ) Δημοσιογράφους ασφαλισμένους για πρώτη φορά έως 31 Δεκεμβρίου 1992 που διατηρούσαν παράλληλα μπλοκάκι.
Προς διαγραφή θα μπουν χρέη που δημιουργήθηκαν έως της 31 Δεκεμβρίου του 2016, ημερομηνία που εφαρμόστηκε το νέο σύστημα εισφορών μέσω του ΕΦΚΑ.
Ωστόσο, βασική προϋπόθεση για να μπορέσει κάποιος να απαλλαγεί από αμφισβητούμενα χρέη είναι να προκύπτει αποδεδειγμένη πλήρης ασφάλιση σε τουλάχιστον ένα πρώην Ταμείο το επίμαχο χρονικό διάστημα, για το οποίο ζητείται η διαγραφή της οφειλής. Ειδικά για τους παλαιούς ασφαλισμένους (προ του 1993), ιδιαίτερη σημασία έχει η παράλληλη ασφάλιση να αφορά την ίδια δραστηριότητα.
Να σημειωθεί επίσης ότι οι οφελούμενοι του μέτρου, θα έχουν τη δυνατότητα να διαγράψουν χρέη όχι μόνο στον κλάδο της κύριας ασφάλισης, αλλά και σε πρώην φορείς επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας.
Πώς θα γίνει η διαγραφή
Η διαδικασία διαγραφής των αμφισβητούμενων παλαιών χρεών θα γίνεται με τα εξής βήματα.
Ο οφειλέτης θα κάνει αίτηση και θα καταθέτει τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά στις υπηρεσίες του ασφαλιστικού φορέα, οι οφειλές του οποίου ζητεί να διαγραφούν. Οι αιτήσεις θα υποβάλλονται στον ΕΦΚΑ σε ηλεκτρονική πλατφόρμα, η οποία βρίσκεται στα τελευταία στάδια ανάπτυξης.
Με την υποβολή της αίτησης θα ενημερώνεται αυτόματα το ΚΕΑΟ για να παγώσει τα εισπρακτικά μέτρα σε βάρος τους.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΦΚΑ θα αναλαμβάνουν να ελέγξουν τον ασφαλιστικό βίο του αιτούντος και να διασταυρώσουν τα στοιχεία.
Σε περίπτωση που είναι έγκυρο το αίτημα του οφειλέτη, ο ΕΦΚΑ θα διαβιβάζει στο ΚΕΑΟ την πράξη διαγραφής, προκειμένου να διαγραφούν οι επιπλέον οφειλές.
Με την υποβολή της αίτησης θα ενημερώνεται αυτόματα το ΚΕΑΟ για να παγώσει τα εισπρακτικά μέτρα σε βάρος τους.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΦΚΑ θα αναλαμβάνουν να ελέγξουν τον ασφαλιστικό βίο του αιτούντος και να διασταυρώσουν τα στοιχεία.
Σε περίπτωση που είναι έγκυρο το αίτημα του οφειλέτη, ο ΕΦΚΑ θα διαβιβάζει στο ΚΕΑΟ την πράξη διαγραφής, προκειμένου να διαγραφούν οι επιπλέον οφειλές.
«Φέρτε πίσω τα λεφτά των Ελλήνων Πολιτών που πήρατε με απευθείας παράνομες αναθέσεις»
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 311/5-11-2018
Την 1-11-2018, οι φορείς
ΚΑΛΟ που είναι γραμμένοι στο Μητρώο
Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας έλαβαν, επιστολή ανυπόγραφη από τοImpactHubLabsμε την οποία επιχειρεί να μας γνωστοποιήσει το «θαυμαστό»έργοκαι το ρόλο
τουστην έκθεση της ΕΧΠΟ ΚΑΛΟ. Με αυτό
τον τρόπο όπως ισχυρίζονται απαντούνσ΄αυτούς που παραφράζουν και αλλοιώνουν τα γεγονότα.
Ωστόσο, αποφεύγουν
για μια ακόμη φορά να εμφανιστούν με το προσωπικά τους
ονόματα και υπογράφουν την
επιστολή ως ομάδα«ImpactHubLabsτης
Αθήνας». Παρουσιάζουνμάλιστα την
ομάδα τους ως «κοινότητα» εμπλέκοντας ονόματα κι άλλων ΜΚΟ με τις οποίες έχουν
συνέργειες. Τα δεδομένα όμως που
υπάρχουν στη διαύγεια δείχνουν ότι τις
απευθείας αναθέσεις τις λαμβάνουν χωριστά και δεν τις μοιράζονται με κάποια
άλλη επιχείρηση ή κοινότητα.
Αντίλοιπόν να εξηγήσουν και να λογοδοτήσουν τις
κατά συρροή και κατ΄εξακολούθηση απευθείας αναθέσεις των εκδηλώσεων σχετικά με
την ΕΧΠΟ ΚΑΛΟ και άλλες δράσεις,την παράνομη κατάτμηση έργων, προκειμένου να χρηματοδοτούνται κατ΄εξαίρεση από το του
Υπουργείο Εργασίας.
Αντί να εξηγήσουν πως έγινε η εγκατάστασή τους στο Υπουργείο Εργασίας πριν την
τυπική υπογραφή της σύμβασης καθώς, η ανάθεση υπογράφτηκε μόλις στις 26-10-2018
μετά την καταγγελία των γεγονότων.
Παρουσιάζονται ως μοναδικοί
«εθνικοί» ειδικοί εκπαιδευτές-επιμορφωτές της Κοινωνικής Αλληλέγγυας
οικονομίας συμβεβλημένοι με το Υπουργείο Εργασίας. Με ποιο νόμιμο διαγωνισμό
όμως κέρδισαν αυτή τη θέση; Με ποια βιογραφικά εκτόπισαν άλλες οργανώσεις με
πολυετή πείρα, προσφορά και ακαδημαϊκό κύρος; Με ποια κριτήρια τέλος έγιναν κλειδοκράτορες του Υπουργείου Εργασίας;Ας
μας πουν τα ανταγωνιστικά τους προσόντα πέραν των
πελατειακών σχέσεων. Τι έργο έχουν να παρουσιάσουν με αυτοχρηματοδότηση πέραν
από τις σκανδαλώδεις χρηματοδοτήσεις του δημοσίου;
Ας μας
πουν πρώτα με ποιο τρόπο βαφτίστηκαν ΜΚΟ στη ουσία όμως είναι «Κυβερνητική
Οργάνωση» αθρόας και ανεξέλεγκτης χρηματοδότησης εις βάρος του χώρου των άλλων
κοινωνικών επιχειρήσεων;
Λυπούνται όπως
μας λένε βέβαια, που δεν υπάρχει κατανόηση από το χώρο των ΚΑΛΟκαι κάποιοι θέλουν να χαλάσουν την
«μοναδική γιορτή του χώρου».
Το «πάρτυ»
δηλαδή που κάνουν με τους πόρους της ΚΑΛΟ, δηλαδή
με δικά μας χρήματακαι με ευθύνη βέβαια, του Υπουργείου Εργασίας. Είναι προφανές ότι χωρίς
την κάλυψή του Υπουργείουδεν θα ήταν δυνατό να παρουσιάσουν ως «πελάτες»όλους
τους επισκέπτες της έκθεσης και ως εν δυνάμει εκπαιδευομένους από το ImpactHub. Δεν θα μπορούσαν να μας εξαπατήσουν για μια
εικονική και ψευδεπίγραφη υπηρεσία που προσφέρουν ως κατάρτιση.
Κι αυτό
συμβαίνει όπως διαπιστώσαμε από πέρυσι με το εξής τέχνασμα: πηγαίνει κάποιος στην έκθεση να παρακολουθήσει τη
διαβούλευση ή ένα WorkShopς που
γίνεται από τους συμμετέχοντες και χωρίς να το ξέρει έχει εκπαιδευτείαπό
το ImpactHub στα χαρτιά όπως το λέει η σύμβαση της απευθείας ανάθεση. Τα
παραδοτέα είναι οι επισκέπτες στην Έκθεση που ανύποπτοι έχουν υπογράψει την
παρουσία τους. Κατά τ΄άλλα υπάρχει διαφάνεια για τις κατ’ συρροή αναθέσεις προς
την συγκεκριμένη εταιρεία τέτοια όπως:
εκείνη που χάριζαν οι πρώτοι κατακτητές της Αμερικήςστους ιθαγενείς με χάντρες και καθρεφτάκια.
Η
Κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία ασφαλώς δεν χρειάζεται τέτοιους ψευδεπίγραφους
και έξω από την νομιμότητα των συμβάσεων εκπαιδευτές και διαμεσολαβητές.
Η
Κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία είναι ένας αυτοδιαχειριζόμενος χώρος και
εκφράζεται μέσα από τους φορείς Κοινωνικής αλληλέγγυας Οικονομίας, όπως προβλέπει
και ο νέος νόμος 4430/16 στα πλαίσια του οποίου δύναται να τεθούν τα κριτήρια επιμόρφωσης του χώρου με ανοικτές
προσκλήσεις και διαγωνισμούς. Στην προκειμένη περίπτωση, όταν ορίζεται μια ΜΚΟ
ως αυθαίρετος διαμεσολαβητήςόλου του χώρου καταργείται ολόκληρος ο θεσμός της
εκπροσώπησης . Κι αυτό συμβαίνει με τη συνέργεια του ίδιου του Υπουργείου γεγονός
που δεν πρόκειται να περάσει για πάντα δικτατορικά και ανεξέλεγκτα..
Ας μη πλανάστε λοιπόν ότι
με τις προνομιακές πλάτες του πελατειακού συστήματος θα καλύψετε πολιτικά
παράνομες διαδικασίες.Όπως θα διαπιστώσετε στη συνέχεια κανείς δεν μπορεί να είναι υπεράνω του νόμου όταν η κοινωνική βάση
βρίσκεται σε επαγρύπνηση.
Η Κοινωνία Πολιτών
γνωρίζει πολύ καλά ότι, δεν μας εκπαιδεύσατε αλλά με τους συνεργούςσας στη
πραγματικότητα μας κοροϊδέψατε, όλο αυτό το επίμαχο διάστημα κατ΄εξακολούθηση.
Μάθετε λοιπόν ότι η έρευνα για
όλες τις καθ΄υπέρβαση αναθέσεις μόλις ξεκίνησε.. και ο εισαγγελέας είναι παρών.
Γι΄αυτό«Φέρτε πίσω τα λεφτά των Ελλήνων Πολιτών που πήρατε με απευθείας
παράνομες αναθέσεις» για να τα διαχειριστούν ΟΛΟΙ οι αυτοδιαχειριζόμενοι φορείς
ισότιμα.
Η
Κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία ανήκει στην Κοινωνία και τους φορείς της και δεν
αναγνωρίζει αυτούς που θέλουν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος της με ανεξέλεγκτες
κρατικές χορηγίες.
Για Το ΠΑ.Κ.Ο.Ε. ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ
Ο Πρόεδρος Δημήτριος Μιχαηλίδης
Παναγιώτης
Χριστοδουλάκης
Πανεπιστημιακός
Για τον ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΝΑΠΗΡΩΝ
ΚΑΙ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ - ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
Γεώργιος
Ρεθυμιωτάκης
Η ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΟΣΜΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 6/11/2018
Πέρασαν 8 χρόνια από την πρώτη
εμφάνιση της Κοινωνικής Οικονομίας και του Θεσμού των Κοιν.Σ.Επ. και 18 χρόνια
από την έναρξη λειτουργίας των πρώτων Κοινωνικών Συνεταιρισμών (Κοι.Σ.Π.Ε.)
στην Ελλάδα και το πεδίο παραμένει σχεδόν ανενεργό ενώ νοοτροπίες διαχείρισης
που έρχονται από πολύ παλιά το καθυποτάσσουν στην αφάνεια. Το διακύβευμα της
λειτουργίας των κοινωνικών συνεταιρισμών παγκοσμίως και ως εκ τούτου η
λειτουργία του πεδίου της Κοινωνικής Οικονομίας ήταν και είναι η εργασιακή (και
κοινωνικοοικονομική) ένταξη των μελών των Κοινωνικών Συνεταιρισμών (Κοιν.Σ.Επ.
και άλλων). Αντί τούτου στη χώρα μας ένα παράλληλο διακύβευμα των πατρόνων της
πολιτικής και οικονομικής εξουσίας εστιάζει συνεχώς στην διαχείριση του
χρήματος των ΕΣΠΑ και εκεί συγκρούεται με την ομαλή πορεία και ανάπτυξη της
κοινωνικής οικονομίας. Έκτοτε η ΚΟ χειμάζεται και νοσεί από την πρώτη κιόλας
μέρα που παρουσιάστηκε ως εναλλακτική πρόταση ένταξης και αντιμετώπισης
διαφόρων τύπων αποκλεισμού. Σήμερα η κατάσταση συνεχίζεται και οι αυτόκλητοι «διαχειριστές»
του χρήματος αλλά και του πεδίου της Κοινωνικής Οικονομίας με την ανοχή και
ορισμένες φορές και τη συμμετοχή της πολιτείας είναι σχεδόν οι ίδιοι εδώ και
πολλές δεκαετίες. Η πολιτική ηγεσία που κυβερνά σήμερα δήλωσε αρχικά - και ίσως
προσπάθησε – ότι θα απεμπλακεί από το παρελθόν αυτό, όχι μόνο απέτυχε αλλά
εκτός από τους «παραδοσιακούς» διαχειριστές ανέχεται και νέους ενταγμένους στις
«παρέες» του πολιτικού κύκλου της. Ακούμε νέες δηλώσεις και αποφάσεις για
υποστήριξη των Κοιν.Σ.Επ. πανομοιότυπες με τις περυσινές και τις προπέρσινες.
Ποτέ δεν υλοποιήθηκαν έως σήμερα. Ανεξάρτητα ωστόσο σε ποιο βαθμό θα
πραγματοποιηθούν (προεκλογική περίοδος γαρ) δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε. Τα
κομματικά γυαλιά δεν ταιριάζουν στη Κοινωνική Οικονομία. Το πεδίο υπάρχει και
πρέπει να λειτουργεί ανεξάρτητα από κομματικές ομαδοποιήσεις (άρα και
διαιρέσεις) για την απόσβεση των επιπτώσεων της ανεργίας και του οικονομικού
αποκλεισμού πολλών κοινωνικών ομάδων (μακροχρόνια άνεργοι, μονογονεϊκές, ΑμΕΑ,
ψυχικώς νοσούντες) που διόγκωσε η κρίση του 2008. Μη γελιόμαστε, ο
αποσυντονισμός του πεδίου από τους πολιτικούς και οικονομικούς πάτρωνες
αποσκοπεί στη καθοδήγηση και ποδηγέτηση του. Οι Κοιν.Σ.Επ. δεν είναι ούτε
εγχειρήματα Start-ups ούτε στοχεύουν στη επιχειρηματική επιτυχία και καινοτομία
όπως προσπαθούν κάποιοι να μας «εκπαιδεύσουν». Είναι εργαστήρια ένταξης και
μετάβασης σε μια υγιή εργασιακή ζωή μετά από το πλήγμα του αποκλεισμού που
βιώνουν τα μέλη τους. Ας μη ξεχνάμε ότι από το 2012 έως σήμερα έχουν ιδρυθεί
άνω των 2000 Κοιν.Σ.Επ. και έχουν κλείσει άνω των 600. Την τελευταία διετία 650
νέες Κοιν.Σ.Επ ιδρύθηκαν εύλογα αναμένοντας λύσεις στο πρόβλημα ανεργίας και
αποκλεισμού από την εργασιακή και οικονομική ζωή. Για να μην έχουν την ίδια
πορεία με όσες έκλεισαν θα πρέπει το πεδίο να δημιουργήσει ενώσεις οι οποίες θα
έχουν δύναμη γνώμης και διάχυση γνώσης και πληροφορίας. Καλούμε το πεδίο να
συντονιστεί και να συνεννοηθεί ώστε να δημιουργηθεί εκπροσώπηση και ως
κοινωνικός εταίρος και ισότιμος συνομιλητής με τη πολιτεία να αλλάξει η πορεία
του πεδίου για να αρχίσει εποικοδομητικός διάλογος. Καλούμε τη πολιτεία να
σεβαστεί το πεδίο τις αρχές και τις ανάγκες του και να μη γελιέται ότι θα
παραμείνει για πάντα εν υπνώσει. Οι κακουχίες ήδη μας έχουν αφυπνίσει. Για τη
σύνταξη,
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΦΟΡΕΩΝ
Κ.ΑΛ.Ο.
Άλλα λόγια ν΄ αγαπιόμαστε για δημοσίευμα Politik

Του Γιάννη Συμεωνίδη
Μετά από την αποκάλυψη του Politik για την έκθεση
των φορέων κοινωνικής οικονομίας ΚΑΛΟ ΑΤΗΕΝS EXPO ’18 και το σκάνδαλο που έχει
ξεσπάσει με τις κατά συρροή απευθείας αναθέσεις, αλλά και για άλλες σχετικές δράσεις, υπήρξε
κοινοβουλευτική απάντηση από την
αναπληρώτρια υπουργό, Εργασίας, Θεανώ Φωτίου, και την ομάδα του Impact
Hub στην Αθήνα.
Μόνο που η απάντηση της υπουργού, όπως θα
διαπιστώσετε στη συνέχεια από όσα μας λένε άνθρωποι που γνωρίζουν πολύ καλά το
χώρο της κοινωνικής οικονομίας, ήταν «πέρα βρέχει» και η απάντηση της ομάδας
Impact Hub «τι καλά που κάνουμε που σας επιμορφώνουμε τόσο καιρό χωρίς να
ξέρετε»!
Η κυρία Φωτίου αντί να απαντήσει στα ερωτήματα κατ΄
αρχάς κάνει ιδεολογική διακήρυξη και λέει με αφορμή κοινοβουλευτική ερώτηση του
βουλευτή της ΝΔ Θεόδωρου Καράογλου:
«Ως γνωστόν η Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία
αποτελεί οριζόντια και στρατηγικής σημασίας επιλογή για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ,
με στόχο να αναλάβει το μερίδιο που της αναλογεί διπλά στο δημόσιο και ιδιωτικό
τομέα με χαρακτηριστικά:
την συνεργασία, την αλληλεγγύη, την ισότητα
δημοκρατική λήψη αποφάσεων και την ισορροπημένη διάχυση του οφέλους».
Η πραγματικότητα, σύμφωνα πάντοτε με τους φορείς
κοινωνικής οικονομίας, αναφέρει πως το 2011 ο πενταετής προϋπολογισμός για την
κοινωνική οικονομία από τους κοινοτικούς πόρους ήταν ένα δισ. 100 εκατ. ευρώ.
Και τώρα ο συνολικός προϋπολογισμός μαζί με τις
περιφέρειες δεν ξεπερνά 135 εκατ. μόνο.
Από αυτά, όπως εξελίσσεται η κατάσταση, πάνω από το 50% θα πάνε για το γραφειοκρατικό
μηχανισμό για να μείνουν ελάχιστα στο πεδίο.
Όσο για το ίδιο γεγονός της έκθεσης μας λέει η
κυρία Φωτίου:
«Η ετήσια έκθεση Κ.Α.Λ.Ο. συνοδεύεται κάθε χρόνο
από περιφερειακές εκθέσεις φορέων κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, με
πρώτη αυτή στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.
Η καινοτομία της έκθεσης συνίσταται ότι κατά τη
διάρκεια της οργανώνονται πολλά παράλληλα γεγονότα από τους ίδιους τους φορείς
οι οποίοι ενθαρρύνονται να παρουσιάσουν την εμπειρία τους διαδραστικά, γεγονός
που φέτος θα αναμεταδίδεται σε όλους τους χώρους της έκθεσης ταυτόχρονα.
150 φορείς έχουν δηλώσει συμμέτοχη στη φετινή
έκθεση που θα διαρκέσει πέντε ημέρες στο κέντρο της Αθήνας σε χώρους του παλαιού
χρηματιστηρίου και σε στοά της Σοφοκλέους που χορηγούν η Εθνική Τράπεζα και το
Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών».
Τίποτα, όμως, για τα ερωτήματα που έθεσε ο
βουλευτής κ. Καράογλου:
– «Με ποιο σκεπτικό μια ΜΚΟ υποκαθιστά στην ουσία
το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας όσον αφορά στη διοργάνωση του ετήσιου συνεδρίου
για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία;
Η συγκεκριμένη Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση έχει
αναλάβει και άλλες παρόμοιες «πρωτοβουλίες» με την ανοχή της πολιτικής ηγεσίας
του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης;
Ποιο ήταν το κόστος διοργάνωσης του ετήσιου
συνεδρίου για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία;
Ποια είναι η πηγή χρηματοδότησης της συγκεκριμένης
ΜΚΟ»;
Από την άλλη πλευρά οι υπεύθυνοι της ΜΚΟ που
ανέλαβε να συντονίσει και να καθοδηγήσει την έκθεση αποφεύγει για μια ακόμη φορά να εμφανιστεί με
τα προσωπικά τους ονόματα και υπογράφουν
την επιστολή ως ομάδα «Impact Hub Labs της Αθήνας:
«Ο ρόλος μας όπως και τις δύο επιτυχημένες,
προηγούμενες φορές, ήταν να εκτελέσουμε το εκπαιδευτικό σκέλος των ΕΧΡΟ, όπου
και ειδικευόμαστε.
Αναλαμβάνουμε λοιπόν το ρόλο του διευκολυντή ώστε
να υπάρχουν συνδέσεις, γνωριμίες και κινητοποίηση του πεδίου με σκοπό τη
μάθηση, την επιχειρηματική εξέλιξη και τις συνεργασίες.
Η εργασία αυτή γίνεται ακολουθώντας τη στρατηγική
και τους στόχους που θέτει η Ειδική Γραμματεία ΚΑΛΟ, η Αναθέτουσα Αρχή και το
αρμόδιο υπουργείο.
Οι πρακτικές που εφαρμόζουμε τώρα, όπως και στις
προηγούμενες ΕΧΡΟ, είναι οι ίδιες που πάντα ακολουθούμε στη δουλειά μας-
συμμετοχικότητα, φαντασία, ενδυνάμωση και εμπιστοσύνη-προσπαθώντας να
εντοπίσουμε και να τονίσουμε τις κοινές γραμμές, εμπειρίες και στόχους ώστε να
δημιουργείται κοινότητα».
Τι σημαίνουν πρακτικά όλα αυτά και ποια είναι τα
παραδοτέα τους;
Θα το καταλάβουμε αν διαβάσουμε το παρακάτω
απόσπασμα ανακοίνωσης της έκθεσης με υπογραφή του ειδικού γραμματέα Κοινωνικής
και Αλληλέγγυας Οικονομίας, Ευάγγελου Νικολαΐδη:
«Φέτος, οι στόχοι μας είναι ακόμα πιο φιλόδοξοι και
επιδιώκουμε η ΚΑΛΟ να συστηθεί θεματικά και κλαδικά στο ευρύ κοινό.
Επίσης, στο επίκεντρο του σχεδιασμού της έκθεσης
είναι η δυνατότητα των εκθετών όχι μόνο να προβάλλουν τον φορέα τους αλλά σε
συνεργασία με άλλους φορείς να οργανώσουν θεματικές συζητήσεις και εργαστήρια
και να παρουσιάσουν θέματα που αφορούν τον κλάδο τους».
Τις θεματικές συζητήσεις και τα εργαστήρια που
ούτως οι άλλως γίνονται εθελοντικά από τους ίδιους τους συμμετέχοντες θα
παρουσιαστούν ως παραδοτέο και θα πληρωθούν κάποιοι όπως και πέρυσι με
συμβάσεις απευθείας ανάθεσης.
ΣτΠ: Χορήγηση προνοιακών επιδομάτων ΑμεΑ σε κρατούμενου

Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς, για ποιο λόγο τα επιδόματα και άλλα ευεργετήματα ονομάζονται εξωιδρυματικά; Σκέφτηκε άραγε ο Νομοθέτης ή ο Συνήγορος του Πολίτη τον τρόπο αλλά και την προτεραιότητα της επιστροφής των παράνομα παρακρατηθέντων συντάξεων, δώρων και επιδομάτων; Μήπως θα έπρεπε να τα επιστρέψει πρώτα στις ευπαθείς κατηγορίες και μετά σε όλο το κοινωνικό σύνολο δικαιούχων; Αν κάποιος για λόγους υγείας ή οτιδήποτε άλλο παραμείνει σε προνοιακό ίδρυμα ή νοσοκομείο σταματάει να είναι δικαιούχος, εκτός κι αν είναι κρατούμενος. Μήπως θα έπρεπε να πάμε όλοι στον Κορυδαλλό για να είμαστε δικαιούχοι; Είναι άξιο απορίας αλλά και σκανδαλώδες το σκεπτικό της αδικίας των περικοπών αλλά και η κατανομή του δημόσιου χρήματος σε λάθος κατεύθυνση. Θα πρέπει όλοι οι ΑμεΑ όπου κι βρίσκονται, σε ιδρύματα, σε φυλακές ή φιλοξενούμενοι οπουδήποτε να έχουν τα ίδια δικαιώματα, αφού έχουν τις ίδιες ανάγκες. Τότε μόνο θα μπορούμε να λέμε ότι είμαστε όλοι ίδιοι καταργώντας την διαφορετικότητα. Όλοι έχουμε ανάγκες, όλοι πρέπει να απολαμβάνουμε τα δικαιώματά μας και όλοι πρέπει να δικεδικούμε τα δικαιώματά μας. Γ.Ρ.
"Ο Συνήγορος του Πολίτη εκφράζει την ικανοποίησή του
για την έκδοση πρόσφατης εγκυκλίου οδηγίας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής
Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Δ12α/Φ./Γ.Π.14542/308/24-9-2018), με την
οποία προβλέπεται ότι η έκτιση στερητικής της ελευθερίας ποινής δεν συνιστά
κώλυμα για τη χορήγηση προνοιακών επιδομάτων ΑμεΑ, εφόσον συντρέχουν οι λοιπές
νόμιμες προϋποθέσεις.
Η Αρχή εξέτασε σημαντικό αριθμό αναφορών
κρατουμένων σχετικά με τον αποκλεισμό τους από τη χορήγηση επιδόματος βαριάς
αναπηρίας από τις αρμόδιες Διευθύνσεις Κοινωνικής Προστασίας των Δήμων, με το
σκεπτικό ότι δεν δικαιολογείται η επιδότησή τους, αφού ήδη τα έξοδα διαβίωσής
τους έχουν αναληφθεί από το Δημόσιο. Μετά από ενδελεχή έρευνα της Αρχής
προέκυψε ότι δεν υπήρχε πάγια άποψη της Διοίκησης επί του θέματος ούτε και
ομοιόμορφη εφαρμογή από τις αρμόδιες Διευθύνσεις".
Ο Σουμάχερ στο αναπηρικό του καροτσάκι δακρύζει όταν βλέπει ωραία τοπία!!!
Ο Σουμάχερ στο αναπηρικό του καροτσάκι δακρύζει όταν βλέπει ωραία τοπία.
Έχουν περάσει περίπου πέντε χρόνια από την 29η Δεκεμβρίου 2013, όταν ο Μίκαελ Σουμάχερ είχε ένα ατύχημα στις γαλλικές Άλπεις, την ώρα που διασκέδαζε κάνοντας σκι, το οποίο έμελλε να του αλλάξει δραματικά τη ζωή. Από τότε ελάχιστα πράγματα έχουν γίνει γνωστά για την υγεία του, παρά τις προσπάθειες του διεθνούς Τύπου να βρουν πληροφορίες.
Οι οπαδοί της Formula 1 και του Γερμανού επτάκις παγκόσμιου πρωταθλητή ψάχνουν μετά μανίας κάποια αξιόπιστη είδηση που να αφορά τον «Σούμι». Μια από αυτές έρχεται τις τελευταίες ώρες, μέσω της «Paris Match», η οποία φιλοξενεί δηλώσεις δύο ανθρώπων από το στενό του περιβάλλον. Η διήγησή του ενός, μάλιστα, συγκινεί…
«Όταν τον βάζουμε στο αναπηρικό καρότσι και τον πάμε κοντά στο παράθυρο ώστε να βλέπει το πανέμορφο θέαμα με τα βουνά και τη λίμνη, κάποιες φορές βάζει τα δάκρυα», τονίζεται χαρακτηριστικά.
Από το ρεπορτάζ προκύπτει το συμπέρασμα πως ο Σουμάχερ δεν μπορεί να μιλήσει, ενώ παραμένει η απώλεια μνήμης. Άλλωστε, το ατύχημά του ήταν τέτοιο, που τον άφησε σε κώμα για αρκετό καιρό, με σοβαρές κρανιογκεφαλικές κακώσεις, κάνοντας απαραίτητη τη νευροχειρουργική επέμβαση.
Επίσης, στο δημοσίευμα φιλοξενούνται δηλώσεις της μάνατζερ του επτάκις παγκόσμιου πρωταθλητή και στενή φίλη της οικογένειας, Ζαμπίνε Κεμ. Μέσω αυτών τονίζει ότι «ο Μίκαελ ανά στιγμές έχει επαφή με το περιβάλλον. Παρουσιάζει πρόοδο με τον τρόπο του. Δείχνει σημάδια πως ανακτά τις αισθήσεις του και ξυπνάει. Βρισκόμαστε στο πλευρό του σε αυτήν τη μακρά και δύσκολη μάχη μαζί με την (ιατρική) ομάδα του νοσοκομείου της Γκρενόμπλ και διατηρούμε την αισιοδοξία μας».
Με την Κεμ να συμπληρώνει: «Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους για τα συνεχιζόμενα μηνύματα υποστήριξης. Την ίδια ώρα σας ζητάμε να κατανοήσετε πως δεν θέλουμε να προχωρήσουμε σε περισσότερες λεπτομέρειες. Αυτό είναι απαραίτητο για να προστατεύσουμε τον Μίκαελ και την οικογένεια του και να βοηθήσουμε την ιατρική ομάδα να συνεχίζει να εργάζεται με ηρεμία».
Παράλληλα, στο δημοσίευμα αναφέρονται και στοιχεία αναφορικά με την αγορά από την Κορίνα Σουμάχερ της βίλας αξίας 30 εκατομμυρίων ευρώ στη Μαγιόρκα, αλλά και για τον τρόπο ζωής της οικογένειας στην Ελβετία, κάνοντας και μια σύγκριση με τον τρόπο που ζει ο αδελφός του, Ραλφ.
ΠΗΓΗ: https://fanpage.gr , https://www.newsbeast.gr/
Τα παραμύθια… θεραπεύουν!!!
Τα παραμύθια είναι κάτι περισσότερο από αληθινά. Όχι επειδή μας λένε πως οι δράκοι υπάρχουν, μα επειδή μας λένε πως οι δράκοι μπορούν να νικηθούν…
Το παραμύθι όπως το ακούσαμε όλοι από μαμά, γιαγιά, θεία, δασκάλα δεν είναι μόνο μια φτιαχτή ιστορία που δημιουργήθηκε για σκοπούς ψυχαγωγίας. Αποτελεί μια τεχνητά καμωμένη διήγηση που στόχο έχει τη μετάδοση κάποιων μηνυμάτων, την καλλιέργεια στάσεων, την ανάπτυξη τρόπων σκέψης και την οριοθέτηση συμπεριφορών.Το παραμύθι είναι μια πανανθρώπινη ανάγκη του ανθρώπου να εκφράσει με έναν λόγο συμβολικό τις επιθυμίες του, τους φόβους, τις ελπίδες, τα πάθη, τα όνειρα, τα άγχη του για τη ζωή του. Είναι μια προσπάθεια να διαπραγματευτεί όλα αυτά που τον απασχολούν και να τα μοιραστεί με την κοινότητα. Βοηθάει τον άνθρωπο να ωριμάσει, να προετοιμαστεί για τις μικρές και μεγάλες αλλαγές στη ζωή του, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να τον διασκεδάσει.Ανέκαθεν οι λαοί μετέδιδαν τους κανόνες, την ηθική και τις αξίες της κοινωνίας τους με τη βοήθεια των παραμυθιών, τα οποία ήταν αρχικά μια αφήγηση για μεγάλους (και μάλιστα για τη διασκέδαση των μεγάλων) και αργότερα, ουσιαστικά κρατώντας το ίδιο περιεχόμενο, έγιναν διήγηση και ιστορία για παιδιά.Τα παραμύθια πάντα επηρέαζαν τους ανθρώπους. Εκτός, όμως από τη θέση τους στα ήθη, τα έθιμα και στις μνήμες μικρών και μεγάλων, τα παραμύθια έχουν σημαντική θέση και στη σύγχρονη ψυχοθεραπεία, η οποία τα χρησιμοποιεί με εύστοχο τρόπο, προκειμένου να πετύχει μείωση των προβλημάτων μέσα σε λίγες συνεδρίες.Και δεν είναι τυχαίο, τελικά, ότι το «παραμύθι» ετυμολογικά προέρχεται από το ρήμα «παραμυθούμαι» που σημαίνει δίνω θάρρος, καταπραΰνω το σωματικό ή ψυχικό πόνο κάποιου με λόγια ή με πράξεις.Ζωή σαν παραμύθιΚαι αν σου µιλώ µε παραµύθια και παραβολές είναι γιατί τα’ ακούς γλυκότερα, και η φρίκη δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή, γιατί είναι αµίλητη και προχωράει (Γιώργος Σεφέρης)Γιατί αγαπάμε τα παραμύθια ακόμη και ως ενήλικες; Ένας λόγος είναι ότι βαθιά μέσα μας γνωρίζουμε ότι τα παραμύθια έχουν συνδέσεις με την πραγματική ζωή. Συχνά μέσα σε παραμύθια αισθανόμαστε ότι υπάρχει σύγκρουση και δυσκολία που πρέπει να ξεπεραστεί. Γνωρίζουμε ότι απαιτείται μεγαλείο από τον ήρωα. Έτσι συμβαίνει και στη ζωή: είναι γεμάτη από ένταση που ζητάει επίλυση. Υπάρχει σύγκρουση, πόνος, ταλαιπωρία, αδικία. Επίσης η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις. Έτσι και στα παραμύθια, η πλοκή περιλαμβάνει αγώνα, ήττα, αποτυχία. Αφορά στην εκμάθηση της επιμονής μέσω της δοκιμασίας.Στα παραμύθια υπάρχουν οι ξεκάθαροι καλοί, οι ξεκάθαρα κακοί, ζώα με μαγικές ικανότητες, ραδιούργοι μάγοι, γίγαντες που τρώνε παιδιά, μαγικά φυτά και μαντζούνια, άνθρωποι μεταμορφωμένοι σε τέρατα ή ζώα, δίνοντας την ευκαιρία να ταυτιστεί κανείς ή να κάνει τις προβολές του σε διάφορους ήρωες ή καταστάσεις. Μέσα από τα παραμύθια μπορούν να εξερευνηθούν και να έρθουν στην επιφάνεια, εξαιρετικά τραυματικά γεγονότα, όπως για παράδειγμα στον «Κοντορεβυθούλη» που το μικρό παιδί φέρνει τη λύτρωση γλιτώνοντας από το γίγαντα που έτρωγε παιδιά, δίνοντας ξεκάθαρα στοιχεία παιδικής κακοποίησης ή στο παραμύθι «Χάνσελ και Γκρέτελ» η σχέση των παιδιών με δυο κακοποιητικούς γονείς που αφήνουν τα παιδιά τους μόνα στο δάσος ή ακόμη και η φιγούρα της «Κοκκινοσκουφίτσας» που την κυνηγά ο κακός λύκος.
Μέσα στον παραμυθένιο κόσμο που είναι γεμάτος με μεταφορικές έννοιες, μπορεί κανείς να δώσει άλλο νόημα σε κάθε χαρακτήρα βιώνοντας εξαιρετικά τραυματικές καταστάσεις, κρατώντας όμως μια ασφαλή συναισθηματική απόσταση από το γεγονός αυτό. Δεν είναι τυχαίο που στα παραμύθια υπάρχουν τόσοι κακοί. Το καλό και το κακό είναι σύμβολα που υπάρχουν μέσα μας και στον κόσμο που ζούμε κι είναι ευκαιρία για ταύτιση, λήψη αποφάσεων κι εσωτερική εξέλιξη… Τι κάνει έναν άνθρωπο να μεταλλαχθεί σε άκαρδο τέρας; Ίσως ο πόνος; Ποιος μπορεί να τον μεταμορφώσει και πάλι σε άνθρωπο; Ένα φιλί ίσως κι η γαλήνη μαζί με την επούλωση που φέρνει η αγάπη. Σε κάθε παραμυθένιο τέλος κυριαρχεί η αγάπη κι ο στόχος είναι πάντα αυτός…
Γιατί τελικά, όσο σκληρό κι αν είναι το παραμύθι, δεν είναι τυχαίο το ότι στο τέλος, οι ήρωες πάντα τα καταφέρνουν κι ότι κι αν γίνει όλοι ξέρουμε πως… «Ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!»Παιδί και Θεραπευτικό παραμύθιΌπως ξέρουμε όλοι, τα λόγια μας συνήθως δεν επαρκούν για να καταφέρουμε αλλαγές στην συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων και ιδιαίτερα των παιδιών. Όταν για παράδειγμα ένα παιδί δεν συμπεριφέρεται καλά, συνήθως με τις υποδείξεις μας το προτρέπουμε να αλλάξει. Βλέπουμε διαφορά στη συμπεριφορά του; Μάλλον όχι. Τα μικρά παιδιά που δαγκώνουν ή που τσακώνονται με άλλα παιδιά ακούνε όλη την ώρα ότι αυτό που κάνουν δεν είναι σωστό. Το πρόβλημα είναι όμως ότι δεν μπορούν να αντιληφθούν αυτό που τους λέμε κι έτσι είναι συνήθως άδικος κόπος το να προσπαθούμε να τα πείσουμε με τα επιχειρήματά μας.Αντίστοιχα, το παιδί που ζηλεύει το αδελφάκι του, ακούει ότι δεν πρέπει να ζηλεύει, αλλά να αγαπάει το μωρό και ότι η μαμά αγαπάει και τα δύο. Με πόσα επιχειρήματα προσπαθούμε επίσης να καθησυχάσουμε το φοβισμένο παιδί, λέγοντας: «Δεν υπάρχει τίποτα για να φοβάσαι εδώ». Άλλες φορές πάλι, μπορεί και να το μαλώσουμε, για να το καταφέρουμε να κάνει αυτό που θέλουμε, νομίζοντας ότι θα το βοηθήσουμε να δυναμώσει, αλλά εις μάτην…
Ακόμη, υπάρχουν πολλές καταστάσεις για τις οποίες δεν μπορεί να μιλήσει ένα παιδί. Ίσως είναι οδυνηρές, ίσως ντρέπεται, ίσως νομίζει ότι δεν πρόκειται να το καταλάβουμε έτσι και αλλιώς, όπως για παράδειγμα όταν το κοροϊδεύουν τα άλλα παιδιά στο σχολείο ή όταν κακοποιείται.Πολύ σημαντικό είναι ότι σε ένα παραμύθι μπορούμε να αφήσουμε τη δικαιοσύνη να νικήσει! Ό,τι βιώνει ένα παιδί στη φαντασία είναι σχεδόν αληθινό! Μέσα στο παραμύθι μπορεί να εκδικηθεί τα κακά παιδιά, απελευθερώνοντας τα τέρατα από το ντουλάπι για να τους κάνουν ό,τι θέλει. Αυτό ανακουφίζει πολύ, και δημιουργεί χώρο για διαφορετική, εποικοδομητική συμπεριφορά, καθώς στη φαντασία όλα επιτρέπονται!Έτσι μπορεί ένα παιδί να ολοκληρώσει μόνο του το παραμύθι, να σκεφτεί το ίδιο την κατάληξη, να φανταστεί τι θα του κάνουν τα τέρατα… Δεν χρειάζεται πάντα να περιέχει έτοιμες συμβουλές ή λύσεις. Το παιδί ασυνείδητα γνωρίζει τι ανάγκη έχει, τι είναι καλό για τον εαυτό του τη δεδομένη στιγμή και ο εσωτερικός θεραπευτής που βρίσκεται μέσα του θα πάρει ό,τι χρειαστεί για να κάνει τη δουλειά του.
Τι προσφέρουν τα θεραπευτικά παραμύθια
- Το παραμύθι βοηθάει το παιδί να αποκτά πρόσβαση στη δική του ανεκμετάλλευτη γνώση, στα δικά του ασυνείδητα υποστηρικτικά μέσα, ώστε να γίνει η συμπεριφορά του πιο εποικοδομητική και αυτο-δυναμωτική.
- Οι θεραπευτικές ιστορίες προσφέρουν καινούρια δεδομένα, καινούρια συναισθήματα και εμπειρίες. Μπορεί το παιδί έτσι να βιώνει μια καινούρια πραγματικότητα, όπου υπάρχει κατανόηση και αναγνώριση για τα συναισθήματά του και που είναι ασφαλής και ελκυστική.
- Πολλές φορές ένα παραμύθι περιέχει τη θετική συμβουλή ότι το παιδί ξέρει να βρει μόνο του τη λύση: «Το πανθηράκι ήταν τόσο έξυπνο, ώστε βρήκε μια λύση».
- Επίσης, τα παραμύθια είναι το μέσο αυτό που βοηθάει στο να αναπτυχθεί η φαντασία του παιδιού και να βάλει χρώμα και ζωή σε αυτά που ακούει. Το παραμύθι δεν περιορίζει, αλλά ενθαρρύνει τη δημιουργία εικόνων κι ενός κόσμου που πολλές φορές ένα παιδί, όταν είναι συναισθηματικά πιεσμένο, αναζητά να καταφύγει για να χαλαρώσει και να πάρει δυνάμεις.
Χρησιμοποιούμε, λοιπόν, τα παραμύθια για το βάθος και το αποτέλεσμά τους και δεν υπάρχει καλύτερο μέσο να μας μεταφέρει με ασφάλεια εκεί που θέλουμε … όσο ένα ωραίο, ίσως τρομακτικό, μα σίγουρα χαλαρωτικό παραμύθι, που ως στόχο έχει την εσωτερική κάθαρση του πρωταγωνιστή…
Της Λίλης Γράψα, ψυχολόγος
Ελλάδα - Τροχαία: 687 παραβάσεις σε 6 ημέρες για οδηγούς που κλείνουν ράμπες και θέσεις ΑμεΑ
Περίπου 700 παραβάσεις για παρεμπόδιση ραμπών διάβασης και στάθμευση σε θέσεις ατόμων με αναπηρία, ανακοίνωσε η τροχαία σε όλη τη χώρα, από 22 έως 28 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του προγράμματος «παράβαση της εβδομάδας», που σχεδιάστηκε και εφαρμόζεται από τη Διεύθυνση Τροχαίας Αστυνόμευσης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.
Στο πλαίσιο αυτό, από 587 συνεργεία Τροχαίας που συγκροτήθηκαν σε όλη τη χώρα, ελέγχθηκαν συνολικά 2.128 οχήματα και βεβαιώθηκαν 687 παραβάσεις.
Οι περισσότερες σημειώθηκαν στο οδικό δίκτυο της Αττικής με 136, της Θεσσαλονίκης με 77, των Χανίων 42, του Ηρακλείου 32, των Ιωαννίνων 32 και της Κοζάνης 24.
Οι έλεγχοι, όπως αναφέρει η ΕΛ.ΑΣ. συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, με στόχο την πρόληψη και τον περιορισμό των σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων και την αναβάθμιση του επιπέδου οδικής ασφάλειας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)


















